III SA/Wa 329/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego D.G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi T. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej prezesa zarządu spółki za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do lipca 2007 roku postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz doradcy podatkowego D.G.. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym: tytułem opłaty - kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) Postanowieniem z 25 lipca 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 329/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał Skarżącemu T. L. prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Pełnomocnikiem z urzędu Krajowa Izba Doradców Podatkowych wyznaczyła doradcę podatkowego D.G. , który reprezentował Skarżącą przed tutejszym Sądem. Na rozprawie 26 listopada 2013 r. dor. pod. D.G. wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego. Jednocześnie oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu. (Dz.U. Nr 31, poz. 153, dalej - "rozporządzenie"). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej prezesa zarządu spółki za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do lipca 2007 roku. Wpis sądowy ma charakter wpisu stałego i jego wysokość została określona na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stosownie do § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. Jednocześnie wynagrodzenie to podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). Decydując o kwocie wynagrodzenia referendarz sądowy miał na uwadze rodzaj i charakter sprawy zawisłej przed sądem, oraz jej przebieg, a także czynności, które pełnomocnik podjął w sprawie. W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącej, przeglądał akta sprawy w dniach 23 października i 15 listopada 2013 r., sporządziła pismo (uzupełnienie skargi) z 19 listopada 2013 r. oraz uczestniczył w rozprawie 26 listopada 2013 r. Dlatego koszty w sprawie zostały przyznane jak w sentencji. W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.