III SA/Wa 3291/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w sprawie ze skargi H.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od grudnia 2009 r. do grudnia 2010 r. oraz maj 2012 r. postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] H.M., dalej jako Skarżąca, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od grudnia 2009 r. do grudnia 2010 r. oraz maj 2012 r. W skardze Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2015 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji tj. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...]. W uzasadnieniu wniosku podniosła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody Skarżącej oraz trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca w chwili obecnej znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Skarżąca samodzielnie wychowuje trójkę dzieci w wieku [...] , [...] i [...] lat i jest jedynym żywicielem rodziny. Jest zatrudniona w [...] z wynagrodzeniem zasadniczym 2 331,00 zł miesięcznie. Aktualnie toczy się postępowanie rozwodowe Skarżącej przed Sądem Okręgowym w W. [...] Wydziałem Cywilnym Rodzinnym - Odwoławczym sygn. akt [...]. Skarżąca nieregularnie otrzymuje alimenty zasądzone od T.M. na najmłodsze dziecko. Skarżąca nie posiada środków ani składników majątku pozwalających na zapłatę należności ustalonych przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. z tytułu podatku VAT, które przekraczają kwotę 110 000,00 zł. W chwili obecnej Skarżąca czyni wydatki w związku z rozpoczęciem kolejnego roku szkolnego i akademickiego dzieci. Gdyby nie pomoc rodziny Skarżąca nie posiadałaby środków na bieżące potrzeby swoje oraz swoich dzieci. Skarżąca systematycznie spłaca zaległości w podatku PIT i CIT (orzeczenie odpowiedzialności solidarnej ze spółką I. Sp. z o.o.). W dniu 23 lutego 2015 r. złożyła wniosek o rozłożenie płatności zaległości na raty. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w G. uwzględnił wniosek w znacznej części. Przy pomocy rodziny Skarżąca dokonała następujących płatności: Podatek dochodowy od osób prawnych - w dniu 21.04.2015 - 35986 zł PIT4R: w dniu 22.05 -1127,99 zł w dniu 22.06- 1122,64 zł w dniu 22.07- 1116,20 zł w dniu 25.08-1113,85 zł w dniu 22.09-1110,78 zł w dniu 22.10-1105,90 zł W ocenie Skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje pozbawienie Skarżącej oraz jej dzieci środków do życia. Wykonanie decyzji poprzez zajęcie środków pieniężnych przez organ egzekucyjny uniemożliwi również realizację płatności zaległości podatku PIT oraz CIT w ustalonych przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. ratach. Zaznaczyła, iż niedotrzymanie terminu płatności rat spowoduje zgodnie z art. 259 § 1 Ordynacji podatkowej wygaśnięcie decyzji z mocy prawa i naliczenie 100% odsetek za zwłokę, które liczone będą od następnego dnia po upływie terminu płatności a w stosunku do niezapłaconych zaległości zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne. Według Skarżącej przymusowe wykonanie decyzji podatkowej, której aktualnie nie jest w stanie spłacić spowoduje konieczność zapłaty odsetek za zwłokę w sprawie zaległości w zakresie podatku PIT i CIT i poniesienie dodatkowych kosztów postępowania egzekucyjnego. W sytuacji Skarżącej zapłata odsetek i kosztów jest szkodą znaczną a skutki w postaci obowiązku zapłaty dodatkowych należności będą niemożliwe do odwrócenia, ponieważ zastosowanie znajdzie art. art. 259 § 1 Ordynacji podatkowej i nastąpi wygaśnięcie z mocy prawa decyzji prawomocnie przyznającej Skarżącej ulgę w sprawie dotyczącej zaległości w podatku PIT i CIT. W tej sytuacji wyegzekwowanie należności a następne ewentualne dochodzenie jej zwrotu będzie stanowić istotną uciążliwość dla Skarżącej a także spowoduje utratę przyznanej Skarżącej ulgi w spłacie zaległości z tytułu podatku PIT i CIT. Do wniosku załączyła kopię decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. w przedmiocie przyznania ulgi i rozłożenia na raty zapłaty zaległości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)– dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza powołanych przez Skarżącą we wniosku okoliczności oraz złożonych dokumentów daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego. Wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od grudnia 2009 r. do grudnia 2010 r. oraz maj 2012 r. w łącznej wysokości 69.676 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 39.047 zł, co jest kwotą znaczną w zestawieniu z dochodami Skarżącej. Zważywszy więc na wysokość określonego zobowiązania podatkowego stwierdzić należy, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania poważnej szkody. Zdaniem Sądu, kwota dochodzonych zaległości jest kwotą znaczną, szczególnie w zestawieniu z obecną sytuacją finansową Strony. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzić jej poważną szkodę, poprzez brak możliwości zaspokojenia bieżących potrzeb. Ponadto egzekucja wymienionej kwoty mogłaby spowodować, iż Skarżąca nie byłaby w stanie dokonywać płatności rozłożonych na raty zaległości podatkowych na podstawie decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. w przedmiocie odroczenia terminu płatności zaległości podatkowych i rozłożenia na raty zapłaty zaległości w zobowiązaniach podatkowych Skarżącej. W konsekwencji powyższe spowodowałoby utratę przyznanej Skarżącej ulgi w spłacie zaległości z tytułu podatku PIT i CIT. W związku z tym należało uznać, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny pod kątem zgodności z prawem. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.