III SA/Wa 3296/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz - Szyjko, po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Sygn. akt III SA/Wa 3296/11 P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz - Szyjko (spr.), po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 9 marca 2011 r. W. O. – Skarżąca w niniejszej sprawie, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. Przy piśmie z 27 kwietnia 2011 r. przesłano Skarżącej odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z tego samego dnia o wezwaniu do uiszczenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego zarządzenia – wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.071 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone Skarżącej 2 maja 2011 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (karta 11 akt sądowych). Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu, sporządzonej według stanu na 23 maja 2011 r. wynikało, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę postanowieniem z dnia 26 maja 2011 r. Pismem z 3 czerwca 2011 r. Skarżąca złożyła do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 6 lipca 2011 r. Referendarz Sądowy zwolnił Skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowił na jej rzecz radcę prawnego. W dniu 22 września 2011 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo pełnomocnika Skarżącej, w którym wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ponowną skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] stycznia 2011 r., oraz złożył wniosek do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu podniósł, iż odrzucenie skargi Skarżącej postanowieniem Sądu z 26 maja 2011 r. oznacza, że Sąd nie dokonał merytorycznej oceny jej zasadności. Wskazał również, że postanowieniom takim nie przysługuje powaga rzeczy osądzonej a zatem nie może być ono traktowane jak przeszkoda do rozpatrzenia ponownie wniesionej skargi. Pełnomocnik Skarżącej zauważył także, iż w niniejszej sprawie nie ma podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż prawidłowość postanowienia Sądu z 26 maja 2011 r. nie budzi wątpliwości. Wskazał, iż niezasadne byłoby wnioskowanie o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, skoro Skarżąca została zwolniona z kosztów. W jego natomiast opinii, przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niezbędne ze względu na konstytucyjne prawo do dochodzenia swoich praw. Uzasadniając terminowość złożenia wniosku pełnomocnik Skarżącej wskazał, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a.", za dzień, w którym ustała przyczyna do wniesienia skargi kasacyjnej należy uznać dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi. Stwierdził, powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uznaje się za wniesiony w terminie, o ile zostanie złożony w 30 dni od dnia, gdy pełnomocnik z urzędu otrzymał pełnomocnictwo. W niniejszej sprawie pismo o ustanowieniu pełnomocnictwa doręczono pełnomocnikowi 12 sierpnia 2011 r., a wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą został złożony 12 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z treści wyżej przytoczonych uregulowań wynika, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Natomiast, zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa, brak winy strony w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, po pierwsze należy podnieść, że w skarżonej decyzji (doręczonej Skarżącej 7 lutego 2011 r.) została ona pouczona w sposób prawidłowy, iż w przypadku uznania decyzji za niezgodną z prawem przysługuje jej prawo wniesienia skargi, w terminie 30 dni od daty jej doręczenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W.. Na marginesie podkreślić należy, iż na obecnym etapie postępowania, umiejętności i możliwości skarżącego pozwalają mu na skuteczną obronę swoich praw. Co więcej, żaden przepis nie ustanawia obowiązku działania skarżącego - na etapie postępowania z wniesionej do Sądu skargi na decyzję - za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika. W przedmiotowej zaś sprawie pełnomocnik Skarżącej nie uzasadniła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie wyjaśniła jaka była przyczyna uchybienia terminu, kiedy ustała oraz jakie okoliczności mogły ekskulpować Skarżącą. Biorąc pod uwagę, iż o braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (np. przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.) to za takie nie można uznać okoliczności podawanych we wniosku o przywrócenie terminu. W związku z tym, w ocenie Sądu nie było żadnych podstaw do przywrócenia terminu. W rezultacie Sąd uznał, że Skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z uwagi na powyższe, orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. Sygn. akt III SA/Wa 3296/11 UZASADNIENIE Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie decyzją z [...] stycznia 2011 r., wydaną wobec W. O. (dalej; "Skarżąca"), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] maja 2010 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 r. w kwocie 35. 695 zł. Powyższą decyzję doręczono Skarżącej 7 lutego 2011 r. Skarżąca pismem z 9 marca 2011 r. wniosła skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W.. Przy piśmie z 27 kwietnia 2011 r. przesłano Skarżącej odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z tego samego dnia o wezwaniu do uiszczenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego zarządzenia – wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.071 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone Skarżącej 2 maja 2011 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (karta 11 akt sądowych). Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu, sporządzonej według stanu na 23 maja 2011 r. wynikało, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę postanowieniem z dnia 26 maja 2011 r. Pismem z 3 czerwca 2011 r. Skarżąca złożyła do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 6 lipca 2011 r. Referendarz Sądowy zwolnił Skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowił na jej rzecz radcę prawnego. W dniu 22 września 2011 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo pełnomocnika Skarżącej, w którym wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ponowną skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] stycznia 2011 r., oraz złożył wniosek do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z 30 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej jako: "P.p.s.a.", o którego treści Skarżąca została pouczona w zaskarżonej decyzji, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia zaskarżonej w sprawie decyzji. W niniejszej sprawie termin ten został przekroczony. Z akt sprawy wynika bowiem, iż zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] stycznia 2011 r. doręczono Skarżącej 7 lutego 2011 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał więc 9 marca 2011 r. Skarga została natomiast nadana w placówce pocztowej dopiero 12 września 2011 r., a więc z uchybieniem terminu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Uznając zatem, iż skarga w niniejszej sprawie została wniesiona po terminie, Sąd, działając na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 oraz art. 53 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.