III SA/Wa 3304/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za listopad 2016r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Skarżąca E. sp. z o.o. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując, iż z powodu przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT jest na granicy upadłości i nie posiada środków finansowych. Podała, że kapitał zakładowy wynosi 10.000 zł, zaś wartość środków trwałych 0 zł. Ostatni rok obrotowy zamknęła stratą w wysokości 1.567.399,43 zł. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada środków na rachunku bankowym. Stan środków w kasie określiła natomiast na 915,09 zł. Zobowiązania wynoszą 2.889.282,95 zł. Do wydatków stałych zaliczyła czynsz (123 zł), księgowość (246 zł), Internet (492 zł). Skarżąca wskazała, iż nie posiada udziałów w innych podmiotach. Skarżąca przedłożyła zeznania podatkowe, bilanse oraz rachunki zysków i strat, deklaracje VAT-7, wyciągi bankowe. Ponadto przy sprawie III SA/Wa 2751/17 poinformowała, że strata za okres od stycznia do lipca 2017 r. wyniosła 6.825,84 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: W niniejszej sprawie Skarżąca ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych, tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Jedynym wymaganym na tym etapie kosztem sądowym jest wpis od skargi w kwocie 100 zł. Porównanie tych wielkości choćby z wysokością obrotów czy wysokością środków angażowanych przez Skarżącą miesięcznie na nabycie towarów i usług (dane wynikające z deklaracji VAT-7 za okres od lutego do sierpnia 2017 r. nadesłanych w niniejszej sprawie oraz w sprawie III SA/Wa 2751/17) pozwala na wniosek, że poniesienie kosztu wspomnianych wpisów wiązałoby się (mimo sygnalizowanych problemów finansowych) z nieznacznym ograniczeniem skali prowadzonej działalności. Skalę tę obrazują również zeznania podatkowe za lata 2015-2016, gdzie przychody wyniosły odpowiednio 4.690.649,40 zł i 7.276.256,47 zł, zaś koszty ich uzyskania 7.162.336,12 zł i 8.832.683,04 zł. W tej sytuacji trudno zgodzić się z argumentem Skarżącej, iż nie posiada środków finansowych na pokrycie należnych kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.