III SA/Wa 3317/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, , po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.P. i W.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] września 2010 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2010 rok postanawia odrzucić skargę B. i W. P. – zwani dalej "Skarżącymi", w dniu 23 listopada 2010 r. (data stempla pocztowego) wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2010 r. W zaskarżonej decyzji zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi. Wyjaśniono, że skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. W myśl art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 150 § 1 Ordynacji podatkowej w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149: 1) poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę; 2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę. Stosownie do art. 150 § 1a Ordynacji podatkowej adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Na podstawie art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy Sygn. akt III SA/Wa 3317/10 wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Artykuł 150 Ordynacji podatkowej wprowadza fikcję prawną doręczenia. W konsekwencji nie ma możliwości obalenia skutku doręczenia płynącego z treści tego przepisu. Adresat może zatem nie tyle podważyć skutek doręczenia, co ma możliwość wykazania, że przepis ten w ogóle nie mógł być zastosowany albo też został zastosowany wadliwie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że ze względu na niemożność doręczenia zaskarżonej decyzji Skarżącym w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 Ordynacji podatkowej (adnotacja na kopertach "mieszkanie zamknięte") przesyłki zawierające zaskarżoną decyzję zostały złożone placówce pocztowej na okres 14 dni (adnotacja na kopertach "zawiadomienie o pozostawieniu pisma w tym UP umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata"). Jednocześnie Skarżących dwukrotnie zawiadomiono o pozostawaniu zaskarżonej decyzji w oddawczej skrzynce pocztowej (adnotacja na kopertach "1.10.10" i "8.10.10"). Zaskarżona decyzja nie została podjęta przez Skarżących z placówki pocztowej. Oznacza to, że została ona skutecznie doręczona Skarżącym w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej z upływem ostatniego 14 dniowego okresu przechowywania pisma w placówce pocztowej, tj. z dniem 15 października 2010 r. W tej sytuacji dla termin do wniesienia skargi upływał z dniem 15 listopada 2010 r. Skarżący natomiast wnieśli skargę w dniu 23 listopada 2010 r. (data stempla pocztowego), a więc z ośmiodniowym uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym skargę należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. odrzucić.