III SA/Wa 3318/11

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. sp. z o.o. w K. (dawniej C. sp. z o.o.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenie wysokości zobowiązań z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Skarżąca – D. sp. z o.o. w K. (dawniej C. sp. z o.o.) na urzędowym formularzu PPPr, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Podniosła, że w 2010 r. w wyniku powodzi poniosła straty – zniszczeniu uległy towary oraz rzeczowy majątek trwały. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżąca przesłała wyciągi bankowe, rachunek zysków i strat, bilans, zeznania podatkowe, deklaracje VAT, zestawienie należności i zobowiązań. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Przyznanie prawa pomocy stanowi odstępstwo od wynikającej z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z prowadzeniem postępowania sądowoadministracyjnego, które są dochodami budżetu państwa (zob. art. 212 § 2 p.p.s.a.). Jest to zatem swoista forma dotowania strony przez państwo, poprzez zapewnienie jej bezpłatnego udziału w tym postępowaniu. Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. osoba prawna, a także inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (tak w niniejszej sprawie) - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Jak bowiem wynika z nadesłanych materiałów skala prowadzonej przez Skarżącą działalności gospodarczej jest znaczna – jej przychody i koszty sięgają wielomilionowych kwot. Przykładowo za 2010 r. przychody wyniosły 25.438.458,31 zł, zaś koszty ich uzyskania kształtowały się na poziomie 25.713.115,91 zł. Skalę tej działalności obrazują także bieżące deklaracje VAT. I tak w listopadzie 2011 r. wartość dokonanych przez Skarżącą dostaw towarów i usług wyniosła łącznie 226.185 zł, zaś zakupów 214.933 zł. Podobnie wartości te wyglądały w miesiącach czerwiec-wrzesień 2011 r. Natomiast w październiku 2011 r. sprzedaż wyniosła 1.529.144 zł. Trudno zatem przyjąć, że Skarżąca – przy tak wysokich przychodach - nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów związanych z prowadzonym przezeń sporem sądowym. Zwłaszcza, że na obecnym etapie jedynym takim kosztem jest wpis od skargi w kwocie 671 zł. W tej sytuacji w sprawie nie może mieć decydującego znaczenia odnotowany w 2010 r. ujemny wynik działalności gospodarczej, czy też strata powstała w wyniku powodzi. Z tej przyczyny na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.