III SA/Wa 3321/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2014r. Nr [...] w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2014r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - W. S. (dalej: "Skarżąca") złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] września 2014r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z [...] czerwca 2014r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatków od spadków i darowizn tytułem dziedziczenia w wysokości 20.451zł. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca uzasadniła go trudną sytuacją finansową. Nadmieniła, że jej świadczenie emerytalne nie wystarcza na bieżące utrzymanie, wiec musi korzystać ze zgromadzonych oszczędności. Nadmieniła, że jest osobą straszą, mieszka sama, więc sama ponosi koszty utrzymania domu. W ocenie Skarżącej realizacja zobowiązania podatkowego spowoduje znalezienie się przez nią w nieporównywalnie gorszej sytuacji życiowej i pozbawi ją wystraczających środków na zaspokojenie jej podstawowych potrzeb. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu lub czynności - por. J. Borkowski - Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym - "Monitor Prawniczy" 2006, nr 14, s. 677. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zaszły przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała okoliczności, które przez wykonanie ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej mogłyby doprowadzić do wyrządzenia jej niepowetowanej szkody. We wniosku Skarżąca wskazała na trudną sytuację materialną. Skarżąca wyjaśniła, że utrzymuje się z emerytury, która nie wystarcza jej na bieżące utrzymanie - na opłaty, wyżywienie i lekarstwa. Skarżąca mieszka sama, więc samodzielnie musi utrzymać dom. Skarżąca nadmieniła, że wprawdzie ma oszczędności, ale zgromadziła je pracując dodatkowo i wobec tego, że nie ma alternatywnych źródeł utrzymania egzekucja zobowiązania z tych środków pozbawi ją środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Zdaniem Sądu wyjaśnienia Skarżącej są wiarygodne. Skoro Skarżąc utrzymuje się tylko z emerytury, która nie wystarcza jej na bieżące utrzymanie, w tym samodzielne utrzymania domu, to niewątpliwie wykonanie zaskarżonej decyzji oznaczałoby wyrządzenie niepowetowanej szkody poprzez zagrożenie bieżącego utrzymania Skarżącej. Sąd miał na uwadze, iż zgormadzone oszczędności służą Skarżącej do wsparcia bieżącego utrzymania. W tych okolicznościach uznać należy, że Skarżąca wykazał konieczność udzielenia jej ochrony tymczasowej. Wykonanie decyzji może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto egzekucja wymienionej kwoty mogłaby wyrządzić Skarżącej poważną szkodę i doprowadzić do trudnych dla Skarżącej następstw. Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.