III SA/Wa 3324/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Celnej w W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 3324/11 w sprawie sprawy ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2011 r., nr [...]; [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólnika za zaległości podatkowe spółki w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r. postanawia - odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 3324/11 uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2011 r., nr [...]; [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności R. M. jako wspólnika za zaległości podatkowe spółki w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do grudnia 2005 r. Dyrektor Izby Celnej w W. reprezentowany przez r. pr. A. W. wniósł skargę kasacyjną do powyższego orzeczenia. Przewodniczący III Wydziału WSA w Warszawie wydał w dniu 17 grudnia 2012 r. zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono w dniu 24 grudnia 2012 r. Pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w W. pismem z 3 stycznia 2013 r. (data nadania 4 stycznia 2013 r.) wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku z 21 września 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 3324/11. W uzasadnieniu wskazał, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej kancelaria Izby Celnej otrzymała w dniu 24 grudnia 2012 r. w godzinach popołudniowych. Po odliczeniu dni świątecznych i wolnych od pracy do uiszczenia wpisu sądowego z siedmiu ustawowo wyznaczonych dni pozostało wyłącznie 2 dni. Ponadto pełnomocnik procesowy Dyrektora Izby Celnej w W. przebywał w tym okresie na planowanym urlopie wypoczynkowym w związku z czym wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało mu doręczone w dniu 2 stycznia 2013 r. Mając na uwadze brak winy w uchybieniu terminu, pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w W. stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny. Jednocześnie poinformował, że kwota 250 zł została przekazana na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego 4 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 P.p.s.a., wniosek taki złożyć należy w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, uprawdopodabniając przy tym okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Stosownie do treści przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu może więc nastąpić jedynie wówczas, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: 1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, 2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy, 3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak choćby jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Jak podkreśla się w literaturze (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwie (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Powyższe poglądy, aczkolwiek wyrażane na tle przepisów regulujących postępowanie administracyjne, wobec analogicznego unormowania przesłanek przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zachowują tu swoją aktualność. Znajdują one również odzwierciedlenie w piśmiennictwie dotyczącym postępowania sądowoadministracyjnego (zob. H.Knysiak-Molczyk [w:] T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis; Warszawa 2005, s. 333). Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody w zachowaniu terminu usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03; Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Wynika z tego, że przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Obowiązkiem strony jest więc uwiarygodnienie swojej staranności oraz wykazanie, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, po pierwsze należy podnieść, kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne jeżeli wnioskodawca dopuścił się choćby lekkiego niedbalstwa. Uchybienie terminu przez pełnomocnika Dyrektora Izby Celnej w W. mogło być poczytane jako niezawinione jedynie w sytuacji wykazania – uprawdopodobnienia, iż nie mógł przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Powinien on uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność przy dokonywaniu czynności procesowej. Uprawdopodobnienie jest bowiem surogatem dowodu, nie daje ono pewności lecz tylko wiarygodność – prawdopodobieństwo twierdzenia o jakimś fakcie. Jednak należy zauważyć, że różnica pomiędzy udowodnieniem a uprawdopodobnieniem nie polega na mniejszej wiarygodności informacji, lecz na odformalizowaniu czynności związanych z ich uzyskiwaniem. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w W. nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Jak sam wyjaśnił, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej kancelaria Izby Celnej otrzymała 24 grudnia 2012 r. w godzinach popołudniowych. Po odliczeniu dni świątecznych otrzymał w dniu i wolnych od pracy do uiszczenia wpisu sądowego z siedmiu ustawowo wyznaczonych dni pozostało wyłącznie 2 dni. Ponadto pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w W. wskazał, że w tym okresie przebywał na planowanym urlopie wypoczynkowym w związku z czym wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało mu doręczone w dniu 2 stycznia 2013 r. Sąd odnosząc się do powyższej argumentacji stwierdza, że na upływ terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej nie może mieć wpływ fakt wystąpienia dni wolnych od pracy. Pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w W. jako profesjonalista powiem mieć świadomość konieczności uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Skoro nie uczynił tego wnosząc skargę kasacyjną, to powinien się spodziewać otrzymania odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł, niezależnie od przebywania na planowanym urlopie wypoczynkowym. Oznacza to, że uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej z czterodniowym uchybieniem terminu, należy w ocenie Sądu zakwalifikować jako zawinione działanie pełnomocnika Dyrektora Izby Celnej w W.. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.