III SA/Wa 3325/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólnika wraz z pozostałymi wspólnikami oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r., 2013 r., 2014 r. postanawia: odrzucić skargę M. Z. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2017 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólnika wraz z pozostałymi wspólnikami oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r., 2013 r., 2014 r. We wskazanej skardze Skarżący zawarł również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, po rozpatrzeniu którego starszy referendarz sądowy tut. Sądu postanowieniem z dnia 28 listopada 2017 r. odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Następnie na podstawie zarządzenia z dnia 13 lutego 2018 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 1 marca 2018 r. Na podstawie danych zawartych w ewidencji księgowej tut. Sądu według stanu na dzień 26 kwietnia 2018 r., ustalono że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu od skargi do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl zaś art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Skarżącemu, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 2 marca 2018 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 8 marca 2018 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 26 kwietnia 2018 r. nie odnotowano wpływu wpisu, należało uznać, że Skarżący nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.