III SA/Wa 3331/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka, po rozpoznaniu w dniu10 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. D. z dnia 20 grudnia 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia - przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnić od kosztów sądowych oraz ustanowić adwokata W dniu 14 listopada 2008 r. Z. D. (dalej Skarżący) złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 480 zł Skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu stwierdził, że od 2004 r. jego jedyne źródło dochodu stanowi świadczenie przedemerytalne w wysokości 672,75 zł miesięcznie. Skarżący oświadczył, że ma 61 lat i nie znajdzie żadnej pracy, a ponadto ze względu na otrzymywane świadczenie przedemerytalne nie wolno mu podejmować zatrudnienia. Dodał, iż zaliczono go do [...] grupy inwalidzkiej i na same leki powinien wydawać co najmniej 300 zł miesięcznie, na co go niestety nie stać. Skarżący uzupełnił braki formalne wniosku oraz przesłał pismo, w którym przedstawił szczegółowe wydatki ponoszone na bieżące utrzymanie. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach wynika, że Skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności. Do pisma Skarżący dołączył zeznania PIT-37 za lata 2006-2007, orzeczenie o zaliczeniu do [...]grupy inwalidzkiej i przekaz pocztowy świadczenia przedemerytalnego za wrzesień 2008 r. oraz za styczeń 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej P.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 ww. ustawy obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Celem instytucji prawa pomocy jest więc zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych. W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata tj. w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuacją finansową, w której znajduje się Skarżący przyznać należy, iż wypełnia on przesłanki do przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z oświadczeń Skarżącego i załączonych dokumentów wynika bowiem, iż jedynym źródłem utrzymania Skarżącego jest świadczenie przedemerytalne w wysokości 672 zł 75 gr. Skarżący należy do [...] grupy inwalidzkiej. Z przedłożonego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu poniesionej straty wynika, że w 2007 r. osiągnął on dochód w kwocie 12.851,04 zł, a w roku 2006 r. dochód w kwocie 12.663,48 zł. W tym stanie rzeczy, wskazać należy, iż sytuacja finansowa Skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Skarżący wykazał bowiem, iż nie jest w stanie wygospodarować żadnych środków na pokrycie kosztów sądowych oraz pozyskanie we własnym zakresie pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Z tej przyczyny, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 P.p.s.a., art. 246 § 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.