III SA/Wa 3333/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2011 r., Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z 2 listopada 2011 r. P. A. (dalej: "Skarżący"), wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] września 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Skarżący jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że podatek jaki ma zapłacić na podstawie zaskarżonej decyzji wynosi 755.063,00 zł. Kwota ta znacznie przekracza możliwości płatnicze Skarżącego. Obecnie utrzymuje siebie, bezrobotną małżonkę oraz dziecko w wieku 4 lat z dochodów z działalności gospodarczej, które kształtują się na poziomie 7.500,- zł miesięcznie, przy czym Skarżący spłaca jeszcze kredyty bankowe, których rata miesięczna wynosi 5.500,- zł. Zeznanie podatkowe za zeszły rok wykazuje dochód netto (po opodatkowaniu) w wysokości 59.225,06 zł, czyli średnio 4.935,42 zł miesięcznie. Skarżący posiada ruchomości związane z działalnością gospodarczą, których wartość wynosi ok. 40.000,- zł, lecz które są wynajmowane. Ponadto Skarżący posiada nieruchomość, która generuje dochody z działalności gospodarczej. Jednakże w przypadku egzekucji z nieruchomości Skarżący utraci nie tylko jedyne źródło dochodu jakim jest działalność gospodarcza, z którego utrzymuje cała swoją rodzinę ale również jedynego najemcę, co w efekcie doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z powyższym Skarżący stwierdził, że spełnia on przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. – dalej: "p.p.s.a.") Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza powołanych przez Skarżącego we wniosku okoliczności daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego. Wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić Skarżącego na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Kwota ustalonego na rzecz Skarżącego zobowiązania podatkowego w podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów wynosi 755.063,00 zł, co jest kwotą znaczną. Ponadto egzekucja wymienionej kwoty mogłaby wyrządzić Skarżącemu poważną szkodę i doprowadzić do trudnych dla Skarżącego oraz jego rodziny następstw. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.