III SA/Wa 3336/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Artur Kot, Sędziowie sędzia WSA Cezary Kosterna (sprawozdawca), sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant referent stażysta Grażyna Wojda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2017 r. sprawy ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług za III kwartał 2012 r. oddala skargę Przedmiotem skargi G. sp. z o.o. z siedziba w M. (dalej: spółka lub skarżąca) jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej: Dyrektor IS lub organ odwoławczy) nr [...] z [...] października 2015 r.. Decyzją tą została utrzymana w mocy po rozpatrzeniu odwołania decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. (dalej: Naczelnik US) umarzająca postępowanie w sprawie zwrotu kwoty [...] zł na rachunek bankowy spółki jako bezprzedmiotowe; Wydanie tych decyzji było poprzedzone następującym postępowaniem: 1. W dniu 14 lutego 2014r. Spółka złożyła korektę deklaracji VAT-7K za III kwartał 2012r. z wykazana kwotą do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości [...] zł. W dniu 18 marca 2014r. Naczelnik US w R. wystawił zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną u dłużnika zajętej wierzytelności innego niż pracodawca, organ rentowy lub bank, obejmujące tytuły wykonawcze Nr[...], Nr [...], Nr [...], Nr [...]i Nr [...], na poczet którego Naczelnik US przekazał ze zwrotu podatku od towarów i usług za III kwartał 2012r. określonego wtedy przez spółkę w wysokości [...] zł, kwotę [...] zł. Decyzją z dnia [...] marca 2014r Naczelnik US określił przybliżoną kwotę zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości [...] zł i odsetek za zwłokę w wysokości [...] zł (na dzień wydania decyzji) i orzekł o ustanowieniu na majątku G. Sp. z o.o. zabezpieczenia na poczet ww. zobowiązania i odsetek za zwłokę. W wykonaniu tej decyzji Naczelnik US wystawił, w dniu 20 marca 2014r. zarządzenie zabezpieczające. Następnie zawiadomieniem o zajęciu zabezpieczającym prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną u dłużnika zajętej wierzytelności innego niż pracodawca, organ rentowy lub bank Naczelnik US zajął zwrot podatku od towarów i usług za III kwartał 2012r. Zarządzenie zabezpieczające wraz z zajęciem doręczono Skarżącej w dniu 1 kwietnia 2014 r. Na poczet ww. zabezpieczenia Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. przekazał zwrot podatku od towarów i usług za III kwartał 2012r. w części stanowiącej kwotę [...] zł. Następnie postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. zaliczył ze zwrotu podatku od towarów i usług za III kwartał 2012 r., wynikającego ze złożonej w dniu 14 lutego 2014 r. korekty deklaracji VAT-7K za III kwartał 2012r., kwotę [...] zł na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2013r. oraz odsetek za zwłokę. Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Naczelnik US określił wysokość zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu umowy pożyczki zawartej w dniu 20 grudnia 2012 r. w M. pomiędzy G. Sp. z o.o. a P. Sp z o.o. w wysokości [...] zł (wcześniej co do tego zobowiązania określił wspomnianą przybliżoną kwotę zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych). Decyzja ta została następnie uchylona decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z [...] grudnia 2014 r i sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. określił Skarżącej wysokość zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu umowy pożyczki zawartej w dniu 20 grudnia 2012r. w M. pomiędzy G. Sp. z o.o. a P. Sp z o.o. w wysokości [...] zł. Pismem z dnia 22 grudnia 2014 r. Skarżąca wniosła o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za III kwartał 2012 r. w wysokości 685.103,84 zł na wskazany rachunek bankowy Spółki. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. odmówił zwrotu kwoty [...] zł. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. po rozpatrzeniu złożonego przez Skarżącą zażalenia na postanowienie Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...]- Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił ww. postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Wyrokiem z dnia 20 maja 2015r. sygn. akt III SA/Wa Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2014r. Nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze w sprawie decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] określającej przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości [...] zł i orzekającej o zabezpieczeniu na majątku Skarżącej ww. zobowiązanie wraz z odsetkami za zwłokę. Pismem z dnia 4 maja 2015 r. Nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. wezwał Skarżącą do dokładnego sprecyzowania żądania zawartego we wniosku z dnia 22 grudnia 2014r. w sprawie zwrotu kwoty [...] zł poprzez wskazanie czy żądanie dotyczy uchylenia zabezpieczenia czy zmiany sposobu lub zakresu zabezpieczenia. Wezwanie doręczono w dniu 19 maja 2015 r. Pismem z dnia 22 maja 2015 r. Skarżąca poinformowała, iż przedmiotem jej wniosku jest żądanie zwrotu kwoty [...] zł na rachunek bankowy Spółki wraz z należnymi odsetkami za zwłokę. Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. umorzył postępowanie w sprawie zwrotu kwoty [...] zł na rachunek bankowy Skarżącej jako bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie zostało doręczone w dniu 15 lipca 2015 r. W dniu 28 lipca 2015 r. (data stempla pocztowego), w terminie, G. Sp. z o.o. złożyła do Dyrektora Izby Skarbowej w W. odwołanie od decyzji Naczelnika US z dnia [...] czerwca 2015 r. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] w sprawie określenia Skarżącej wysokość zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu umowy pożyczki zawartej w dniu 20 grudnia 2012 r. w M. pomiędzy G. Sp. z o.o. a P. Sp. z o.o. w wysokości [...] zł, Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał ww. decyzję w mocy. Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. Nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. odmówił uwzględnienia zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzenia, na podstawie zarządzenia zabezpieczenia z dnia 20 marca 2014 r. Nr [...], postępowania zabezpieczającego. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] października 2015r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] czerwca 2015r. Nr [...]. W uzasadnieniu tej decyzji Dyrektor IS wskazał, że zgodnie z art. 76 i art. 76 a w związku z art. 76b Ordynacji podatkowej zwroty podatku wraz z oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu. Natomiast zgodnie z art. 89 i art. 164 § 4 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postepowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U z 2014 r. Nr 1619 ze zmianami, dalej: u.p.e.a.) zwrot podatku może zostać zajęty zarówno w postępowaniu egzekucyjnym jak i zabezpieczającym. Zwrot podatku jest przy tym czynnością techniczną, o której stanowi art. 76 § 1 O.p. Dyrektor IS zauważył, że przypadająca do zwrotu kwota VAT została rozdysponowana: na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych, na poczet zajęcia prawa majątkowego w ramach postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika US oraz na poczet zajęcia zabezpieczającego wynikającego z decyzji Naczelnika US z [...] marca 2014 r. Dyrektor IS uznał, że w sprawie niniejszej brak jest podstaw do odnoszenia się do prawidłowości zaliczenia zwrotu VAT na zaległości podatkowe czy zajęcia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, jak również do decyzji w sprawie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych. Organ odwoławczy wskazał też na przepis art. 33a § 2 O.p. zgodnie z którym, wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu nie narusza zarządzenia zabezpieczenia wydanego na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dyrektor IS wskazał też na okoliczności powodujące, że nie upłynął termin określony w art. 154 § 6 u.p.e.a. Dyrektor IS stwierdził, że organ I instancji powinien umorzyć postępowanie postanowieniem a nie decyzją, jednak nie miało to istotnego wpływu na wynik sprawy. Na tę ostatnią decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W., pełnomocnik skarżącej wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W skardze na wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji w całości, rozważenie wystąpienia przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji w całości w związku z zachodzeniem przyczyn określonych w art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267 ze zm.) oraz odpowiednio w art. 247 § 1 pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa i w konsekwencji ewentualne stwierdzenie nieważności ww. decyzji w całości, rozpatrzenie celowości wydania postanowienia sygnalizacyjnego oraz zasądzenie kosztów postępowania na rzecz G. Sp. z o.o. W uzasadnieniu skargi Pełnomocnik Skarżącej wskazał na nieprawidłowości dotyczące określenia wysokości zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu umowy pożyczki zawartej w dniu 20 grudnia 2012 r. Ponadto Pełnomocnik Skarżącej stwierdził, że w niniejszej sprawie winny znaleźć zastosowanie przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014r. Nr 1619 ze zm.) i w konsekwencji Kodeksu postępowania administracyjnego. Pełnomocnik skarżącej podniósł również, że organ pierwszej i drugiej instancji naruszył art. 200 ustawy Ordynacja podatkowa. Nadto stwierdził, że sposób księgowania należnego Skarżącej zwrotu podatku od towarów i usług na kontach organu podatkowego jest z punktu widzenia przepisów prawa oraz interesów Skarżącej w tej sprawie nieistotny, bowiem Skarżąca żądając przedmiotowego zwrotu wraz z odsetkami, wywodziła konieczność dokonania ww. zwrotu wraz z odsetkami, kwestionując zasadność wszystkich czynności zabezpieczających i egzekucyjnych, nie zaś w oparciu o brak zapisów na karcie kontowej. Pełnomocnik Skarżącej podkreślił również, że w dniu [...] kwietnia 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił zaskarżone wcześniej postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji oraz wskazał podstawy prawne późniejszych działań, tj. konieczność zastosowania art. 157a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz poszanowanie zasad zawartych w art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3, art. 124 § 2, art. 107 § 3 i art. 126 Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto Pełnomocnik Skarżącej wskazał, iż w aktach niniejszej sprawy brak jest zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania zabezpieczającego na podstawie zajęcia zabezpieczającego z dnia 20 marca 2014 r. Nr [...] wraz ze skargą z dnia 2 kwietnia 2014 r. na zawiadomienia o zajęciach zabezpieczających, postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] września 2015 r. postanowień Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] kwietnia 2014 r. oraz metryki sprawy. Powyższe zdaniem Pełnomocnika Skarżącej potwierdza, że organ pierwszej instancji albo nie dołożył należytej staranności przy prowadzeniu akt sprawy albo uniemożliwił Skarżącej dostęp do akt w sposób pozwalający na weryfikację czy w aktach jest całość dokumentów, czy są prowadzone chronologicznie i w sposób uporządkowany oraz czy dokonywane były jakiekolwiek czynności zmierzające do usuwania z akt lub włączania do akt dokumentów, które miały uzasadniać dokonywane przez Naczelnika US rozstrzygnięcia lub umożliwiać usuwanie dokumentów dotyczących stanu faktycznego, które potwierdziły, że żądania strony są zasadne i znajdują oparcie w przepisach obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Pełnomocnik Skarżącej stwierdził również, że nie do przyjęcia w demokratycznym państwie prawnym jest pogląd, zgodnie z którym samo wszczęcie postępowania zabezpieczającego czy egzekucyjnego, które są przedmiotem kontroli w toku instancji i sądowoadministracyjnej, zwalnia organy podatkowe działające w charakterze wierzycieli i organów egzekucyjnych i organy odwoławcze od oceny występowania przesłanek uchylenia zabezpieczenia ex officio na mocy przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji np. do czasu wydania decyzji opartych na prawie materialnym - decyzji określających bądź do czasu wydania prawomocnych orzeczeń sądowych, a tym samym uprawnia organy do utrzymania zabezpieczenia, tak długo jak ww. decyzje nie staną się ostateczne w toku instancji, w szczególności w sytuacji, gdy Skarżąca zasadnie podnosi, że czynności egzekucyjne czy zabezpieczające wykonywane były z rażącym naruszeniem prawa lub uprawdopodabnia, że nie może być uznaną za zobowiązaną, bowiem zobowiązania takie nie powstało i nie mogło powstać z mocy prawa, a okoliczności te mogą być potwierdzone lub wykluczone przez organy podatkowe bez szczególnego nakładu pracy. W ocenie pełnomocnika Skarżącej organ pierwszej i drugiej instancji obowiązany był umorzyć postępowanie zabezpieczające ze względu na treść art. 7 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.), co w konsekwencji winno również prowadzić do umorzenia postępowania egzekucyjnego na mocy art. 45 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał dotychczas prezentowaną argumentację, odniósł się do zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Dodać należy, że w świetle art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej: "p.p.s.a.") Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie należy wskazać, jakie są granice przedmiotowej sprawy. Zaskarżona decyzja dotyczy utrzymania w mocy decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. umarzającej jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie zwrotu kwoty [...] zł na rachunek bankowy Spółki. Zauważony przez Dyrektora IS błąd proceduralny organu I instancji polegający na orzeczeniu o umorzeniu decyzją zamiast postanowieniem nie ma przy tym istotnego wpływu na wynik sprawy, jako że bez względu na formę orzeczenia, jego istotą jest umorzenie bezprzedmiotowego postępowania. Granice sprawy wytyczone zostały pismem spółki z 22 grudnia 2014 r. i odpowiedzią Spółki na wezwanie Naczelnika US z 4.05.2015 r. do dokładnego sprecyzowania żądania zawartego we wniosku z dnia 22 grudnia 2014r. w sprawie zwrotu kwoty [...] zł poprzez wskazanie czy żądanie dotyczy uchylenia zabezpieczenia czy zmiany sposobu lub zakresu zabezpieczenia. Wezwanie doręczono w dniu 19 maja 2015 r. Pismem z dnia 22 maja 2015 r. Skarżąca poinformowała, iż przedmiotem jej wniosku jest żądanie zwrotu kwoty [...] zł z tytułu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za III kwartał 2012 r. na rachunek bankowy Spółki wraz z należnymi odsetkami za zwłokę. Nie wskazała więc, by domagała się uchylenia zabezpieczenia czy zmiany sposobu zabezpieczenia, z którym to zabezpieczeniem wiązało się zajęcie kwoty [...] zł z przysługującego jej zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł (jak wynika z pisma skarżącej z 22.12.2014 r. nie kwestionuje ona pokrycia z przysługującego jej zwrotu VAT kwot [...] zł zobowiązań wobec Urzędu Gminy w L. i zobowiązań z tytułu podatku PIT-4R w kwice [...] zł). W związku z tak zakreślonymi granicami sprawy i treścia objętych kontrola Sądu rozstrzygnięć, Sąd nie zajmuje się w tym postępowaniu zarzuty pełnomocnika Skarżącej dotyczącymi postępowania egzekucyjnego i zabezpieczającego oraz kwestii dotyczących wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych. Jest poza sporem, że skarżącej ze względu na regulacje dotyczące podatku od towarów i usług przysługiwał wspomniany zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Jak trafnie wywodziły organy, przedmiotem postępowania w sprawie zwrotu na rachunek podatnika nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji dla podatku od towarów i usług, jest jedynie kwestia technicznego przekazania zwrotu podatku. W postępowaniu tym nie można się odnosić do prawidłowości zaliczenia ww. zwrotu na zaległości podatkowe czy też jego zajęcia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, jak również kwestii związanych z wydaniem decyzji w sprawie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych i jej zabezpieczenia, a następnie wydania decyzji określającej to zobowiązanie w postępowaniu wymiarowym. Kwestie te podlegają rozpatrzeniu w odrębnych postępowaniach. Stanowisko skarżącej sprowadza się do wykazywania niezasadności przeznaczenia z przysługującego jej zwrotu nadwyżki VAT na zajęcie zabezpieczenie z 20.03.2014 r. wynikające z decyzji o zabezpieczeniu przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 76 i art. 76a w związku z art. 76b ustawy Ordynacja podatkowa zwroty podatku wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu. Natomiast zgodnie z art. 89 i art. 164 § 4 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zwrot podatku może zostać zajęty zarówno w postępowaniu egzekucyjnym jak i zabezpieczającym. Kwota [...] zł z przysługującego skarżącej zwrotu z tytułu rozliczenia podatku VAT została przeznaczona na poczet zajęcia zabezpieczającego wynikającego z decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] wydanej na podstawie art. 33 , O.p. Decyzja ta wprawdzie wygasła na skutek wydania i doręczenia skarżącej decyzji określającej wysokość zabezpieczonego zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych (art. 33a § 1 pkt 2 O.p.), jednak zgodnie a art. 33a § 2 O.p. jej wygaśnięcie nie naruszyło zabezpieczenia wydanego na podstawie przepisów o postępowaniu w administracji. Pozostawało więc w mocy zarządzenie zabezpieczenia mające swe źródło we wspomnianej decyzji o zabezpieczeniu wydane na podstawie art. 33 O.p. To z mocy tego zarządzenia zabezpieczenia zajęto kwotę [...] zł z przysługującego skarżącej do zwrotu nadwyżki podatku VAT naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł (pozostałą po niekwestionowanym przez skarżącą przeznaczeniu części nadwyżki na egzekwowane zobowiązania wobec Urzędu Gminy w L. i z tytułu podatku PIT-4R). To zajęcie pozostawało nadal w mocy w dacie wydania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2015 r. Decyzja organu odwoławczego - Dyrektora Izby Skarbowej w W. dotycząca decyzji organu i instancji określającej skarżącej zobowiązanie w podatku od czynności cywilnoprawnych zapadła [...] sierpnia 2015 r., co Sądowi wiadomo z urzędu (sprawa syg. akt III SA/Wa 3123/15). Nie ma też wpływu na wynik tej sprawy nieprawomocny wyrok uchylający wspomnianą decyzję Dyrektora IS z [...] sierpnia 2016 r. Sąd w sprawie niniejszej ocenia bowiem prawidłowość rozstrzygnięć dotyczących umorzenia postępowania w sprawie zwrotu nadwyżki podatku według stanu, jaki mogły brać pod uwagę organy w dacie wydawania przedmiotowych rozstrzygnięć. Reasumując należy uznać, że w dacie wydawania przedmiotowych rozstrzygnięć cała przysługująca skarżącej do zwrotu nadwyżka podatku VAT naliczonego nad należnym za III kwartał w wysokości [...] zł została zgodnie z prawem "rozdysponowana" na pokrycie zobowiązań skarżącej (niekwestionowanych przez nią) oraz na zajęcie z tytułu skutecznego w dacie wydania zaskarżonej decyzji zarządzenia zabezpieczenia wydanego w związku z decyzją o zabezpieczeniu na podstawie art. 33 O.p. zobowiązań z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 208 § 1 O.p. postępowanie podlega umorzeniu w sytuacji gdy z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Przyjmuje się, iż przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania podatkowego lub administracyjnego. Jak wyżej wspomniano zwrot nadwyżki podatku VAT jest czynnością techniczną, o której stanowi m.in. art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej. Nie jest on jednak możliwy w sytuacji, gdy na koncie podatnika nie istnieją środki przypadające do zwrotu, mimo zasadności zwrotu na podstawie przepisów o podatku VAT, skoro w całości zostały rozdysponowane na zobowiązania podatnika czy zajęcia zabezpieczające. Czyni to bezprzedmiotowym dokonanie zwrotu w sensie fizycznego przekazania środków pieniężnych. Wystarczające byłoby odmówienie w takiej sytuacji zwrotu postanowieniem. Jednak skoro organ I instancji wydała decyzję, decyzja doprowadziła do umorzenia postępowania, które było bezprzedmiotowe, to tym samym istota sprawy została załatwiona, a wiec to uchybienie nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, w ocenie Sądu nie ma znaczenia dla prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia brak w aktach niniejszej sprawy zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania oraz metryki sprawy. Również niezasadny jest zarzut naruszenia art. 200 O.p., gdyż przedmiotem postępowania jest techniczna czynność polegająca za zwróceniu na rachunek podatnika wykazanej w deklaracji nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, i nie wymagało to prowadzenia postępowania dowodowego i gromadzenia dowodów. Tym samym niezapoznanie skarżącej ze zgromadzonym materiałem dowodowym nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. W sprawie nie miały zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, dlatego też zbędne jest odnoszneie się do zarzutów ich naruszenia. Sąd nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, nie dopatrzył się też innych naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie stwierdził też naruszeń prawa dających podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, ani okoliczności powodujących stwierdzenie nieważności objętych kontrola decyzji. Biorąc to wszystko pod uwagę, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.), był zobowiązany orzec jak w sentencji .