III SA/Wa 334/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 i 2006 r. postanawia -przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych- Skarżący – M. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadził działalność gospodarczą, ale od wszczęcia kontroli podatkowej firma chyli się ku upadkowi. W toku postępowania zajęto cały majątek Skarżącego, zablokowano konta bankowe. Na nieruchomościach Skarżącego wpisano hipoteki na rzecz Skarbu Państwa. Ponadto, Skarżący leczy się [...]. Obecnie przebywa na specjalistycznym leczeniu. Skarżący nie jest w stanie kontrolować podstawowych spraw. Nie posiada żadnych środków ani zdolności kredytowej. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z dwoma synami (ur. w [...] i w [...] r.). Nie osiąga żadnych dochodów. Do wniosku dołączono kopię dokumentacji potwierdzającej stan zdrowia Skarżącego, zeznania podatkowe za 2011 i 2010 r. oraz wyciągi z rachunku bankowego. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej - P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do art. 199 P.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy, jako odstępstwo od tej zasady, stanowiące przerzucenie kosztów na ogół społeczeństwa, może być zastosowane jedynie w przypadkach wyjątkowych, kiedy strona wykaże w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 P.p.s.a. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość wpisu sądowego od skargi wynoszącego 24.808 zł jak i stan faktyczny sprawy, należy stwierdzić, iż w sprawie istnieją podstawy do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jak podkreśla się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt II FZ 781/05) stwierdzenie wystąpienia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy wymaga zestawienia wysokości środków, jakimi strona dysponuje z wysokością kosztów, do których zobowiązana jest na danym etapie postępowania. Ciężar wykazania tych przesłanek spoczywa na stronie skarżącej. Ocena przytoczonych przez nią okoliczności należy natomiast do Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 760/04). W tym miejscu przypomnieć należy, że sytuacja materialna Skarżącego była już przedmiotem analizy w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy. Po raz ostatni miało to miejsce w lutym 2013 r. Wówczas to zwolniono Skarżącego od kosztów sądowych w sprawie III SA/Wa 2720/12. Z nadesłanych materiałów wynika, że sytuacja materialna Skarżącego nie uległa zmianie. Z informacji przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych do sprawy III SA/Wa 2720/12 wynika, że Skarżący zawiesił działalność gospodarczą i obecnie nie uzyskuje żadnych dochodów. Wspólnie z dwoma synami pozostaje na utrzymaniu siostry ciotecznej. Skarżący oświadczył, że jego cały majątek (mieszkania oraz rachunki bankowe) został zajęty przez urząd skarbowy. Na potwierdzenie tej okoliczności Skarżący przedłożył wyciągi z rachunków bankowych, pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego oraz banku oraz wyciągi z księgi wieczystej. Ponadto Skarżący przedstawił zwolnienia lekarskie od lekarza [...] i skierowanie do [...]. Natomiast pełnomocnik Skarżącego poinformował, że z uwagi na brak poprawy stanu zdrowia Skarżącego w dniu 9 lipca 2012r. w Sądzie Okręgowym w W. został złożony wniosek o [...] Skarżącego. Pełnomocnik wyjaśnił również, że Skarżący jest człowiekiem chorym i jest mu potrzebna stała opieka lekarzy [...] jak i pomoc w prowadzeniu bieżących spraw życia codziennego. Oceniając złożone w sprawie dokumenty i mając na względzie oświadczenie Skarżącego należało stwierdzić, że wskazane okoliczności uzasadniają przyznanie Skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W ocenie referendarza sądowego, Skarżący nie jest bowiem w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.