III SA/Wa 3343/12

Dnia 10 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, , po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r. wniosku K. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżąca – K. K., działając poprzez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r. W przedmiotowej skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. Pełnomocnik Skarżącej podniósł, że obecnie jedynym źródłem dochodu Skarżącej jest świadczenie emerytalne w wysokości 1,232,89 zł, zaś po zakupie nieruchomości w 2007 r. Skarżąca nie posiada oszczędności, które pozwoliłby jej zapłacić kwotę podatku wynikającą z zaskarżonej decyzji. Ponadto pełnomocnik Skarżącej wskazał, że Skarżąca cierpi na poważnie dolegliwości zdrowotne, w szczególności leczy się [...] (przeszła [...]), ma problemy z [...] i [...] (oczekuje na zabieg), co przekłada się na zwiększone wydatki na lekarstwa. Pełnomocnik Skarżącej zauważył także, iż w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji może zostać wszczęte postępowanie egzekucyjne, a wyegzekwowanie tak znacznej kwoty wyrządzi Skarżącej znaczną szkodę. Jednocześnie w ocenie pełnomocnika Skarżącej nie ma przeciwwskazań, aby organ podatkowy poczekał na rozstrzygnięcie sądu, zwłaszcza, że postępowanie i tak toczy się już od dawna. Pełnomocnik Skarżącej stwierdził na koniec, że w sprawie zachodzi więc niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody Skarżącej. Z uwagi na to stanął na stanowisku, że wskazane przez niego okoliczności usprawiedliwiają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) - dalej P.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej stwierdził, że argumenty i okoliczności przytoczone przez pełnomocnika Skarżącej we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej. Sąd, dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji, wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego, którego decyzja ta dotyczy. Kwota zobowiązania podatkowego wynikająca z zaskarżonej decyzji wynosi bowiem 136.058 zł, co jest kwotą znaczną, szczególnie w zestawieniu z niewielkimi dochodami Skarżącej z tytułu świadczenia emerytalnego – w wysokości 1,232,89 zł. Istotny jest także stan zdrowia Skarżącej i związane z tym niezbędne wydatki m. in. na lekarstwa. W tym zakresie Sąd w pełni podzielił pogląd pełnomocnika Skarżącej, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić Skarżącej poważną szkodę - poprzez negatywny wpływ na możliwości finansowania leczenia, w tym w szczególności leczenia [...]. Sąd zauważył ponadto, iż skutkiem prowadzenia postępowania egzekucyjnego wobec Skarżącej może być także egzekucja z nieruchomości zakupionej w 2007 r. Zaznaczenia wymaga przy tym, że jak wynika z doświadczenia życiowego ceny uzyskiwane na drodze licytacji komorniczej nieruchomości są zazwyczaj niższe, niż cena jaką można uzyskać za taką nieruchomość w drodze zwykłej sprzedaży. Zatem ewentualny późniejszy zwrot wyegzekwowanej w tym trybie kwoty zobowiązania podatkowego nie przywróciłby rzeczy do stanu poprzedniego, co wypełnia, wskazaną w art. 61 § 3 P.p.s.a., przesłankę trudnego do odwrócenia skutku. Należało uznać zatem, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej do czasu gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem zgodności z prawem. Sąd mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.