III SA/Wa 3349/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, , po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 31 sierpnia 2016 sierpnia 2016 r., Nr IPPB4/4511-583/16-7/AK w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia - odrzucić skargę - Skarżąca – L. P., pismem z 29 września 2016 r. (data nadania w placówce pocztowej 2 października 2016 r.) wniosła, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 31 sierpnia 2016 r. w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona interpretacja indywidualna została doręczona Skarżącej 2 września 2016 r. Skarżąca przed wniesieniem skargi nie złożyła wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Ten tryb dotyczy więc m.in. wydawanych przez organy podatkowe pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.). Tak więc skargę do sądu administracyjnego na interpretacje indywidualną można wnieść po uprzednim wezwaniu organu, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od doręczenia interpretacji. Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. określając zasady dopuszczalności skargi na interpretację indywidualną wymienia dwa warunki jej dopuszczalności: skarga może zostać przyjęta przez sąd do merytorycznego rozpoznania, o ile wyczerpany zostanie tok instancji, a więc strona skarżąca wezwie organ, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa, a wezwanie to skieruje do organu w określonym w ustawie terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpił bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Wskazane wyżej warunki te muszą zostać spełnione łącznie, a więc strona wzywając organ do usunięcia naruszenia prawa, musi dokonać tej czynności w terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu interpretacji. Niespełnienie któregokolwiek z warunków czyni skargę niedopuszczalną. W sprawie niniejszej Minister Finansów wydał interpretację indywidualną 31 sierpnia 2016 r. Interpretacja zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i trybie odwoławczym w postępowaniu administracyjnym. Organ prawidłowo pouczył Skarżącą, iż przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, powinna ona w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu interpretacji, wezwać na piśmie organ do usunięcia naruszenia prawa. Interpretacja - jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru - została doręczona Skarżącej 2 września 2016 r. Ten właśnie dzień uznać zatem należy za moment, w którym Skarżąca uzyskała wiadomość o wydaniu interpretacji. W świetle powołanego wyżej przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a. Skarżąca w terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej, tj. do 16 września 2016 r. (piątek) powinna wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca nie spełniła tego warunku. Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.