III SA/Wa 335/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, , po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. M.S. sp. j. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005, 2006, 2007, 2008 r. oraz za okres od stycznia do lipca 2009 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 335/12 w ten sposób, że w wierszu trzynastym oraz w punkcie 3 sentencji w miejsce słowa "S." wpisać "S." Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekał w dniu 31 października 2012 r. w sprawie ze skargi U. M. S. sp. j. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005, 2006, 2007, 2008 r. oraz za okres od stycznia do lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej "P.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. W sentencji wydanego w niniejszej sprawie wyroku omyłkowo oznaczono stronę skarżącą wpisując "S." zamiast wpisać "S.". Tym samym należy stwierdzić, że w sentencji wyroku wystąpiła oczywista omyłka pisarska, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie. W związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.