III SA/Wa 335/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Paulina Paczkowska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące od lutego do grudnia 2011 r. postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P.B. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) oraz kwotę 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), stanowiącą 23% podatku od towarów i usług – łącznie kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 maja 2017 r. przyznano R.K. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące od lutego do grudnia 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla R.K. adwokata P.B.. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu wziął udział w rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, podczas której poparł skargę oraz wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił przedmiotową skargę. Pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a następnie po otrzymaniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem pismem z dnia 30 marca 2018 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W piśmie tym pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie natomiast do art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu, reguluje w rozpatrywanej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714) – dalej jako "rozporządzenie". W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu. Natomiast w myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W myśl zaś § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi reguluje Rozdział 4 rozporządzenia. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia, opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie, tj. w takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł. Ponadto, stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia, opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji wynoszą: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik ustanowiony z urzędu został wyznaczony pełnomocnikiem przed Sądem I instancji. Pełnomocnik wziął udział w rozprawie, podczas której poparł skargę oraz złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Ponadto, pełnomocnik po otrzymaniu odpisu wyroku oddalającego skargę wraz z uzasadnieniem, złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem przyznanie stosownego wynagrodzenia. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu złożył oświadczenie, że koszty nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów oraz uwzględniając charakter sprawy, postanowiono przyznać wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi wynagrodzenie za postępowanie przed sądem I instancji, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia w kwocie 240 zł. Ponadto, postanowiono przyznać pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł, stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. "b" w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia. Łącznie, przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 360 złotych. Powyższe wynagrodzenie podwyższono o kwotę 82,80 zł stanowiącą stawkę 23 % podatku od towarów i usług, co łącznie stanowi kwotę 442,80 zł. Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c", § 21 ust. 1 pkt 2 lit. "b" oraz § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia, orzeczono jak w postanowieniu. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.).