III SA/Wa 335/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), Sędziowie sędzia del. SO Agnieszka Baran, sędzia WSA Agnieszka Olesińska, Protokolant starszy referent Magdalena Walkowiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2017 r. oddala skargę. Decyzją z [...] lutego 2017 r. Prezydent [...] W. ("Prezydent", "Organ I instancji") ustalił B. P.("Skarżąca", "Strona") wysokość podatku od nieruchomości na rok 2017 za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...]. Kwota podatku wyniosła 1 625 zł. Jako podstawę opodatkowania Organ I instancji przyjął budynki mieszkalne o wysokości powyżej 2, 20 m o powierzchni 200 m2, budynki związane z działalnością gospodarczą o powierzchni 50 m2, grunty związane z działalnością gospodarczą o powierzchni 50 m2 oraz grunty pozostałe o powierzchni 650 m2. Podstawą prawną decyzji był art. 207 § 1 w zw. z art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej też "Op"), art. 1c, art. 2, art. 3, art. 4, art. 5 i art. 6 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 716 ze zm., dalej też "ustawa" lub "upol"), a nadto uchwała Rady m. W. z [...] października 2016 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2017 rok (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r., poz. 9662). Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji. Wskazała, iż kwestionuje decyzję z uwagi na ograniczenie interesu prawnego i materialnego Skarżącej poprzez: 1) ograniczenie uprawnień do dysponowania nieruchomością w związku z ustanowieniem obszaru ograniczonego użytkowania na podstawie rozporządzeń Wojewody [....] uchwał Sejmiku Województwa [...], 2) ograniczenie korzystania z nieruchomości mieszkalnej w sposób dotychczasowy zgodnie z jej przeznaczeniem w związku z wprowadzeniem działalności przemysłowej na obszarze sąsiadującym, 3) powodowanie zakłócenia miru obszaru mieszkaniowego i ciszy nocnej, powodowanie wydawania licznych decyzji na prowadzenie działalności przemysłowej, uciążliwej dla zabudowy mieszkaniowej w obszarze zabudowy mieszkaniowej, 4) zalewania piwnic domu w związku z podwyższeniem gruntu wokół nieruchomości Skarżącej, dopuszczenie się zaniedbań i przekroczenie uprawnień poprzez niedopuszczenie do uregulowania gospodarki wodno-ściekowej wód opadowych - brak kanalizacji, 5) spowodowanie usytuowania nieruchomości skarżącej w węźle drogowym Al. [...] i autostrady S-2 z założeniem budowy S-2, 6) przekroczenie norm hałasu i norm zanieczyszczeń powietrza pyłami PM 10 i PM 2,5, 7) dopuszczenie pod oknem Skarżącej na ulicy o szerokości 5 m ruchu samochodów ciężarowych i TIR, powodujących wibracje i drgania ścian domu i pękanie murów oraz pękanie szyb w oknach, 8) wycinki kilkuset drzew powodujących mikroklimat dla otoczenia wzdłuż Al. Krakowskiej i autostrady S2, zdewastowanie środowiska i glinianek, co doprowadza do regularnego zalewania po deszczach piwnic domów. Decyzją z [...] grudnia 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] ("SKO") utrzymało w mocy ww. rozstrzygnięcie Prezydenta. W uzasadnieniu decyzji SKO wskazano, że w rozpoznawanej sprawie ustalając podatek od nieruchomości na rok 2017 Organ I instancji ustalił, że Strona jest właścicielem nieruchomości położonej przy ul. [...] w W.. Nieruchomość ta w ewidencji gruntów i budynków opisana jest jako działka nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 700 m2, zabudowana czterokondygnacyjnym (3 kondygnacje nadziemne i 1 pod ziemią) budynkiem mieszkalnym o powierzchni zabudowy 121 m² oraz jednokondygnacyjnym budynkiem niemieszkalnym o powierzchni zabudowy 54 m2. W złożonym w dniu 19 lipca 2002 r. w Urzędzie Gminy W. wykazie nieruchomości Skarżąca wskazała, iż jest właścicielem ww. nieruchomości, na którą składają się: a) grunty pozostałe o powierzchni 700 m2; b) budynki mieszkalne, których powierzchnia użytkowa pomieszczeń o wysokości powyżej 2, 20 m wynosi 200 m2; c) budynki pozostałe - budynki gospodarcze murowane o powierzchni 50 m2. Skarżąca zgłosiła wznowienie najmu budynku gospodarczego o powierzchni 50 m2 od 1 października 2012 r. SKO podało, że z akt sprawy wynika również, że stan faktyczny, na podstawie którego ustalono wysokość zobowiązania podatkowego za poprzedni okres, tj. za rok 2016 i lata poprzednie, nie uległ zmianie, tzn. jest taki sam, jak stan faktyczny stanowiący podstawę ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od ww. nieruchomości za rok 2017. Potwierdza to porównanie treści zaskarżonej decyzji z treścią decyzji wcześniejszych. SKO powołało się na przepisy ww. uchwały dotyczące stawek podatkowych. Stwierdziło, iż Prezydent zastosował właściwe wysokości stawek podatku od nieruchomości przewidziane dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, gruntów pozostałych, budynków mieszkalnych oraz dla budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Odnosząc się z kolei do okoliczności podnoszonych przez Skarżącą w treści odwołania SKO stwierdziło, że żadna z nich, w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego, nie ma wpływu na wysokość ustalonego podatku od przedmiotowej nieruchomości na rok 2017, ani też nie umożliwia odstąpienia od ustalenia wysokości podatku od nieruchomości na rok 2017. SKO podkreśliło, iż podatek od nieruchomości jest podatkiem o charakterze majątkowym, w którym opodatkowaniu podlega samo posiadanie majątku nieruchomego. Podatek ten nie jest w żaden sposób uzależniony od dochodów, czy korzyści uzyskiwanych z danej nieruchomości. Skarżąca wniosła skargę na decyzję SKO. Zażądała obniżenia wymiaru podatku w wysokości 50% z uwagi na "ubezwłasnowolnienie" nieruchomości i uciążliwości spowodowane decyzjami administracyjnymi ustanawiającymi na terenie zabudowy mieszkaniowej przebieg autostrady i rozbudowę ciągłą lotniska pasażerskiego [...] i [...]. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym decyzji administracyjnych, z prawem procesowym i materialnym obowiązującym w dacie wydania decyzji. Zgodnie natomiast z art. 134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Skarżąca nigdy nie kwestionowała faktu, że jest właścicielem nieruchomości w W. przy ul. [...]. Na tę nieruchomość składa się grunt o powierzchni 700 m², czterokondygnacyjny budynek mieszkalny o powierzchni użytkowej 200 m², budynek "pozostały" (niemieszkalny) o powierzchni 50 m². Dane te pochodzą od samej Skarżącej (złożony przez Skarżącą w dniu 19 lipca 2002 r. wykaz nieruchomości), nie zmieniły się one także w dacie wydawania zaskarżonej decyzji. Z kolei, jak trafnie wyjaśniono to Skarżącej w decyzji SKO, podstawę opodatkowania dla gruntów stanowi ich powierzchnia, a dla budynków – powierzchnia użytkowa. Stawki podatkowe wynikały natomiast z uchwały Rady m. W. Nr [...] [...] października 2016 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2017 r. Wysokość stawek zależy od rodzaju danego gruntu lub budynku. Jeśli budynek ma charakter gospodarczy, a przy tym jest wynajmowany (takie okoliczności zadeklarowała sama Skarżąca, co wynika z akt sprawy), to uznać go należy za budynek związany z prowadzeniem działalności gospodarczej. Dlatego zastosowana stawka podatku od budynku o powierzchni 50 m², który usytuowany jest na posesji Skarżącej, zasadnie wynosiła 22, 66 zł za 1 m², tj. wartość wskazaną w decyzji Prezydenta, a wynikającą z ww. uchwały Rady W.. Z tego względu pozycja w tej decyzji Prezydenta, która dotyczyła opodatkowania budynku gospodarczego, opiewała na relatywnie wysoką kwotę 1133 zł. Okoliczności wskazane w odwołaniu i w skardze, których Organy nie kwestionowały, nie mają wpływu na wysokość podatku od nieruchomości. Dlatego ani ustanowienie terenu, na którym znajduje się nieruchomość Skarżącej, obszarem ograniczonego użytkowania, ani ewentualnie nadmierne zanieczyszczenie powietrza, nadmierny hałas lub zniszczenie urządzeń melioracyjnych, nie mogły spowodować, że wymiar podatku będzie niższy, niż wynikających z wyżej przywołanych zasad. Także przewlekłość w postępowaniu Organu nie mogła być uwzględniona przez Sąd w niniejszej sprawie, gdyż w tym zakresie Skarżącej przysługiwała odrębna skarga na taką przewlekłość (Sąd przypomina zresztą, że taka skarga została wniesiona, ale postępowanie w tej sprawie zostało umorzone wobec cofnięcia skargi). Z tego względu, na podstawie art. 151 Ppsa, Sąd oddalił skargę.