III SA/Wa 337/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz kwoty różnicy stanowiącej nadpłatę w podatku od spadków i darowizn postanawia - przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych - We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF E. S. –Skarżąca, zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazała, że od 2005 r. jest wdową, a jej sytuacja finansowa jest trudna. Skarżąca w Finlandii zatrudniona była jedynie czasowo. Od 2005 do 2008 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim. Jej emerytura krajowa jest bardzo niska i wynosi 1.058 zł brutto, a renta rodzinna po mężu 580 euro. Do swojego majątku Skarżąca zaliczyła jedynie mieszkanie o pow. 60 m². Oświadczyła, że nie posiada oszczędności, ani innego majątku, czy też przedmiotów wartościowych. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej - P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając sytuację finansową, w której znajduje się Skarżąca, przyznać należy, że wypełnia ona przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca mieszka w Finlandii. Od śmierci męża samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się jedynie z emerytury krajowej w wysokości 820 zł netto oraz z renty rodzinnej po mężu w wysokości 580 euro. Mając na uwadze wysokości kosztów życia w Finlandii uznać należy, że dochód, który osiąga Skarżąca wystarcza jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych. W tym stanie rzeczy, wskazać należy, iż sytuacja finansowa Skarżącej uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała bowiem, że nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.