III SA/Wa 337/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-03-25

Skład orzekający: Lucyna Kaligowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy skarżącej zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, jej ponowny wniosek o zwolnienie od tych kosztów jest bezprzedmiotowy, a jednocześnie zasadne jest przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z uwagi na konieczność sporządzenia skargi kasacyjnej?
Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony po uprzednim przyznaniu takiego prawa jest bezprzedmiotowy. Niemniej jednak, sytuacja materialna skarżącej, która utrzymuje się jedynie z niskich emerytur, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, zwłaszcza w kontekście wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika.
Stan faktyczny
Skarżąca E. S. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, wskazując na niskie dochody z emerytur i posiadanie jedynie domu wymagającego remontu. Wcześniej przyznano jej już prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek dotyczył sprawy ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono ustanowić na rzecz skarżącej adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz kwoty różnicy stanowiącej nadpłatę w podatku od spadków i darowizn postanawia ustanowić na rzecz skarżącej adwokata Skarżąca E. S. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wskazała, że od 2005 r. jest wdową, a jej emerytury są bardzo niskie. Emerytura krajowa wynosi mianowicie 914,41 zł, zaś emerytura zagraniczna 709,87 euro. Do swojego majątku Skarżąca zaliczyła jedynie wymagający remontu drewniany dom o pow. 86 m². Nie posiada oszczędności, ani innego majątku, czy też przedmiotów wartościowych. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Na wstępie należy poczynić uwagę natury ogólnej. Otóż na mocy postanowienia z 14 maja 2013 r. Skarżącej przyznano już prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W tej sytuacji jej żądanie zwolnienia od tych kosztów zgłoszone w formularzu PPF z 12 lutego 2014 r. uznać należy za bezprzedmiotowe. W dalszej kolejności podkreślenia wymaga to, iż sytuacja materialna Skarżącej była już przedmiotem analizy referendarza sądowego, w efekcie której – jak to wskazano wyżej – zwolniono ją od kosztów sądowych. Uznano wówczas, że Skarżąca nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie tychże kosztów. O takim rozstrzygnięciu zadecydowała przede wszystkim wysokość uzyskiwanego dochodu, który – jak stwierdzono - wystarcza jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych. Obecny swój wniosek Skarżąca umotywowała tymi samymi okolicznościami faktycznymi, które legły u podstaw przywołanego wyżej postanowienia. Wskazała mianowicie, że jedynym źródłem jej utrzymania jest emerytura krajowa wynosząca 914,41 zł oraz emerytura zagraniczna w wysokości 709,87 euro. Nie posiada żadnych oszczędności ani majątku znacznej wartości. Drewniany dom, w którym mieszka wymaga remontu. Uwzględniając powyższe oraz mając na uwadze wysokość kosztów życia w Finlandii referendarz sądowy uznał, że sytuacja materialna Skarżącej jest tego rodzaju, iż zasadne jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Jego ustanowienie umożliwi jednocześnie Skarżącej skorzystanie z prawa do kontroli (w drodze skargi kasacyjnej) przez sąd drugiej instancji wydanego w niniejszej sprawie wyroku z 21 listopada 2013 r. Zwłaszcza, że realizacja tego prawa obwarowana jest "przymusem adwokackim", czyli wprowadzonym na mocy art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." obowiązkiem sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Na koniec wyjaśnić należy, że referendarz sądowy nie wyciągnął negatywnych konsekwencji z faktu nienadesłania dokumentacji źródłowej, do złożenia której obligowało Skarżącą wezwanie z 20 lutego 2014 r. Dał mianowicie wiarę jej oświadczeniu o utrzymywaniu się jedynie z emerytur. Ich wysokość udało się ustalić na podstawie dokumentów dołączonych do wcześniejszego wniosku. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło