III SA/Wa 3370/10

PostanowienieWSA w Warszawie2012-07-04

Skład orzekający: Aneta Lemiesz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku powinien zostać uwzględniony, jeśli strona uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, uznając, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Brak staranności strony w uzyskaniu informacji o wyroku, nawet w obliczu trudnych okoliczności życiowych, nie może być podstawą do przywrócenia terminu, gdyż wymaga się od strony szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który oddalił jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarżący argumentował, że był przekonany o korzystnym dla niego wyroku, a następnie uległ wypadkowi, który uniemożliwił mu terminowe działanie. Uzyskał informację o oddaleniu skargi dopiero po pewnym czasie od pracownika Sądu.
Rozstrzygnięcie
Postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz, , po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wyrokiem z dnia 14 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R.G. (dalej "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. Pismem z dnia 24 kwietnia 2012 r. Skarżacy wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że w rozprawie uczestniczył osobiście i nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Skarżacy oświadczył, że był przekonany, iż zapadł wyrok dla niego korzystny. Podniósł, że wychodząc z rozprawy był całkowicie przekonany, że wyrok jaki zostanie ogłoszony za siedem dni uwzględni jego skargę. Skarżący argumentował, że był przekonany, iż termin ogłoszenia wyroku został odroczony z uwagi na np bardzo późną porę (była godz. 15.30). Skarżacy podniósł, że w dniu 25 sierpnia 2011 r. miał bardzo ciężki wypadek, w którym omal nie stracił życia. Ponadto Skarżacy oświadczył, że w dniu 20 kwietnia 2012 r. zaniepokojony brakiem reakcji organów podatkowych telefonicznie uzyskał informację od pracownika Sądu, że wyrok jest już prawomocny, a skarga została oddalona. W ocenie Skarżącego dojście do prawdy obiektywnej i ostateczny wyrok ma dla niego zasadnicze znaczenie w prowadzeniu działalności gospodarczej, którą jest przychodnia. Zdaniem Skarżącego wypadek z dnia 25 sierpnia 2011 r. nie jest głównym powodem wniosku o przywrócrenie terminu, powodem tym jest błędne odczucie “wygranej" jakiego doznał wychodząc z rozprawy w dniu 6 lipca 2011 r., które spowodowało, że nie dowiadywał się jaki wyrok ostatecznie zapadł w dniu 14 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 września 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 - zwanej dalej P.p.s.a.), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z § 4 art. 87 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W art. 87 § 1 P.p.s.a. przewidziano, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z treści powyższego przepisu wynika, że podstawowym kryterium przywrócenia terminu są okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu. Sąd uznał, że składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu 25 kwietnia 2012 r. (data nadania na poczcie). Skarżący dochował terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Spełnił też warunek równoczesnego dokonania czynności, której termin został uchybiony. W dniu 20 kwietnia 2012 r. uzyskał On bowiem telefonicznie informację od pracownika Sądu, że skarga w jego sprawie została oddalona, a wyrok jest prawomocny. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym i doktrynie ugruntowany jest pogląd, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Podkreślenia wymaga, że przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409). W konsekwencji stwierdzić należy, że powoływane przez Skarżącego okoliczności uzasadniające - jego zdaniem - przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia do wyroku nie zasługują na uwzględnienie. Z protokołu rozprawy z dnia 6 lipca 2011 r. wynika, że Skarżący uczestniczył w rozprawie, oraz że został pouczony o terminie ogłoszenia orzeczenia. Należy również podkreślić, że zaniedbanie Skarżącego w stawieniu się na ogłoszenie wyroku lub choćby telefoniczne uzyskanie informacji o zapadłym w sprawie wyroku nie może stanowić okoliczności potwierdzającej brak winy. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko wówczas, gdy Skarżący dołożył wszelkiej należytej staranności, aby dokonać czynności procesowej. Okoliczność powoływana przez Skarżącego była natomiast przejawem zawinionego zaniedbania. Skoro Skarżący został pouczony o terminie ogłoszenia orzeczenia to powinien był liczyć się z wydaniem wyroku niekorzystnego dla niego. Skarżący nie może oczekiwać, że brak staranności i nadzoru będzie rekompensowany przez Sąd poprzez przywrócenie terminu do dokonania zaniedbanych czynności. Dlatego też skutkiem zawinionego przez Skarżącego, nieterminowego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia do wyroku w sprawie jest odmowa przywrócenia terminu do dokonania tej czynności. Podsumowując powyższe rozważania Sąd stwierdza, iż powoływane przez Skarżącego w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia do wyroku. Z powyższych względów, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło