III SA/Wa 3372/14

PostanowienieWSA w Warszawie2016-12-20

Skład orzekający: Alojzy Skrodzki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez stronę zamieszkałą za granicą, która nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń w Polsce pomimo wezwania sądu, powinna zostać odrzucona?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez stronę mającą miejsce zamieszkania za granicą, która nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń w Polsce w wyznaczonym przez sąd terminie, pomimo pouczenia o skutkach prawnych, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 299 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Skarżący, M.J., zamieszkały za granicą, wniósł skargę na postanowienie Ministra Finansów. Sąd dwukrotnie wzywał skarżącego do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie spełnił tego obowiązku, argumentując, że oczekuje ustanowienia pełnomocnika z urzędu lub wskazania takiej osoby przez sąd. Sąd poinformował o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, z czego skarżący nie skorzystał.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej postanawia odrzucić skargę Skarżący – M.J., pismem z dnia 22 września 2014 r. wniósł skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] maja 2014 r. wydane w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 5 listopada 2014 r., Skarżący pismem z dnia 14 listopada 2014 r. został wezwany do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju, w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący został pouczony o treści art. 299 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej: "p.p.s.a.". Pismem z dnia 5 stycznia 2015 r. Skarżący wyjaśnił, że nie zna w kraju nikogo kogo mógłby wskazać jako pełnomocnika do doręczeń. Dodał, że jeżeli jest taka ustawowa konieczność to on oczekuje, że Sąd wskaże taką osobę, tak jak to się odbywa w przypadku przydzielania obrońcy z urzędu. W związku z faktem, iż na skutek zaginięcia zwrotnego potwierdzenia odbioru niemożliwe było ustalenie daty doręczenia powyższego wezwania Sądu, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, Skarżący pismem z dnia 10 lipca 2015 r. został ponownie wezwany do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju, w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący został ponownie pouczony o treści art. 299 p.p.s.a. W wyniku reklamacji ustalono, że powyższa przesyłka została doręczona Skarżącemu w dniu 29 lipca 2015 r. (k. 45 akt sądowych). W dniu 30 września 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo Skarżącego w którym stwierdził, że jeżeli Sąd uważa, iż istnieje koniczność ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju, to powinien ustanowić pełnomocnika z urzędu. W związku z powyższym pismem Skarżącego, Sąd poinformował Skarżącego o możliwości wystąpienia do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, informując jednocześnie o treści art. 243-246 p.p.s.a. Powyższa korespondencja została doręczona na adres Skarżącego w dniu 20 stycznia 2016r. (k. 60 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych. Zgodnie z treścią art. 299 § 1 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym na dzień wniesienia skargi), jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W razie niedopełnienia tego obowiązku sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 299 § 2 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, Skarżący był dwukrotnie wzywany do ustanowienia, w terminie dwumiesięcznym od dnia doręczenia wezwania, pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Jednocześnie Sąd pouczył Skarżącego, że niedopełnienie w/w obowiązku w zakreślonym terminie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Wezwanie z dnia 10 lipca 2015 r. zostało doręczone Skarżącemu w dniu 29 lipca 2015. Termin do wykonania zobowiązania upłynął z dniem 29 września 2015 r. W zakreślonym terminie Skarżący nie wskazał pełnomocnika do doręczeń w Polsce. Bezskuteczny upływ terminu powoduje, w myśl art. 299 § 2 p.p.s.a., odrzucenie skargi. Podkreślić również należy, że Sąd umożliwił Skarżącemu złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, jednakże Skarżący z powyższego prawa nie skorzystał. Zgodnie z artykułem 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie wyżej przytoczonych przepisów, postanowił jak w sentencji

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło