III SA/Wa 3375/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług postanawia - przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego ponad kwotę 50 zł (pięćdziesiąt złotych) - W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, R.S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od wpisu od skargi (ponad kwotę 50 zł). Wyjaśnił, iż nie posiada środków umożliwiających uiszczenie opłaty w całości. Jest emerytem i nie posiada żadnego majątku. Jego jedynym źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości 2.013,58 zł i nie zaspokaja ona podstawowych potrzeb wnioskodawcy. Wyjaśnił, iż jest osobą schorowaną i wysokie koszty leczenia zmuszają go do korzystania z pomocy rodziny. Pismem z 30 grudnia 2008 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF oraz do nadesłania dodatkowych dokumentów dotyczących jego sytuacji materialnej. W nadesłanym formularzu wnioskodawca potwierdził, że wnosi o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, ponad kwotę 50 zł. Dodatkowo wskazał, iż od wielu lat leczy się [...]. Miesięczne koszty leczenia wynoszą 1.000 zł. Wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, która otrzymuje emeryturę w wysokości 1.169,31 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Na podstawie art. 243 §1 oraz art. 245 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a), właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 §1 powołanej ustawy, czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 §2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 §3 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Przepis art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże (podkreślenie własne), że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z oświadczeń złożonych przez skarżącego oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż jego sytuacja materialna jest dość trudna. Wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe jedynie z żoną. Oboje są emerytami. Nie posiadają żadnego majątku, ani oszczędności. Skarżący otrzymuje wprawdzie emeryturę w wysokości ok. 2.000 zł, ale z uwagi na poważne problemy zdrowotne ponosi wydatki w wysokości 1.000 zł miesięcznie na leczenie. Nie bez znaczenia dla oceny przedmiotowego wniosku pozostaje również fakt, iż skarżący mimo trudnej sytuacji materialnej wyraża wolę partycypowania w kosztach wszczętego postępowania sądowoadministracyjnego. W związku powyższym, wskazać należy, iż okoliczności podnoszone we wniosku uzasadniają przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi ponad kwotę 50 zł. Skarżący wykazał bowiem, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. 243 §1, art. 245, art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.