III SA/Wa 3376/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, Sędziowie Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska, Asesor WSA Dariusz Turek (sprawozdawca), Protokolant Urszula Hoduń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2007 r. sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... nr ... w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia ..., nr ..., 2) stwierdza, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz skarżącego kwotę ... zł (słownie: ... złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z. G. w sierpniu 2004 r. dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...], nr nadwozia ..., rok produkcji ... Przedmiotowy pojazd został zgłoszony w Urzędzie Celnym w W. w dniu 30 sierpnia 2004 r., złożoną deklaracją uproszczoną AKC-U, w której zadeklarowano wysokość należnego podatku akcyzowego w wysokości 65 % podstawy obliczenia podatku tj. kwotę ... zł oraz uiszczono należny podatek. Następnie Strona umową z dnia 20 maja 2005 r. dokonała sprzedaży przedmiotowego pojazdu przed pierwszą rejestracją na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za kwotę ... zł. W dniu 12 lipca 2005 r. do Urzędu Celnego w W. wpłynęło pismo Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w N. dotyczące wniosku o rejestrację w/w pojazdu zakupionego przez A D. Naczelnik Urzędu Celnego w W. postanowieniem z dnia ... wszczął z urzędu wobec Z. G. postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży na terytorium kraju w/w pojazdu. Z. G. wnioskiem z dnia 1 września 2005r. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego w W. o umorzenie wszczętego postępowania podatkowego. W uzasadnieniu powołał się na treść art. 165 w związku z art. 13 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8 poz.60 ze zm. zwanej dalej Ordynacją podatkową) oraz art. 82 ust. 4 i ust. 5 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (dalej jako u.p.a.). Wyjaśnił, iż podatek akcyzowy jest należny w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego z chwilą nabycia prawa do rozporządzania samochodem jak właściciel. Wskazał również, iż podatek akcyzowy płacony jest jednorazowo przy wprowadzaniu towaru akcyzowego do obrotu. Ponadto zwrócił się o uznanie wszczętego postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży przed pierwszą rejestracją na terytorium kraju samochodu osobowego, za bezzasadne i umorzenie postępowania. Naczelnik Urzędu Celnego w W. decyzją z dnia ..., wydaną na podstawie art. 207, art. 21 § 3 oraz art. 63 § 1 Ordynacji podatkowej, art. 10 ust 1 pkt 1, art. 18 ust 1, art. 19 ust. 1, art. 80 ust.1, ust. 2 pkt 1 i ust 3 pkt 1 u.p.a., § 7 ust 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.) oraz art. 25 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 143, poz. 1199), określił Z.G. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc maj 2005 r. w wysokości ... zł. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż w przedmiotowej sprawie obowiązek podatkowy powstaje, stosownie do art. 80 ust. 3 pkt 1 u.p.a., w przypadku sprzedaży - z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia wydania wyrobu. Ponadto wskazał, iż Strona nie złożyła w urzędzie celnym deklaracji podatkowej za maj 2005 r., nie zapłaciła w całości lub w części podatku. Tym samym w ocenie organu podatkowego dniu 28 czerwca 2005 r. powstała zaległość podatkowa w wysokości ... zł. Stwierdził, iż obowiązek zapłaty podatku od nabytego przez podatnika samochodu osobowego wynika z art. 80 ust. 1 u.p.a. Zgodnie z tym przepisem, akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Wskazał, iż podstawą opodatkowania podatkiem akcyzowym jest kwota należna z tytułu sprzedaży na terytorium kraju, tj. kwota określona w umowie sprzedaży z dnia 20 maja 2005 r., pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz kwotę akcyzy, należnej od tego wyrobu. Ponadto organ podatkowy przytoczył treść mających zastosowanie w sprawie przepisów u.p.a. (art. 10 ust 1 pkt 1 , art. 80 ust. 1 i ust 2 pkt 1, art. 81, art. 75 ust. 1) oraz zaprezentował sposób wyliczenia kwoty uiszczonego podatku akcyzowego. W odwołaniu z dnia .... Strona wniosła o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i zwrot pobranego podatku akcyzowego wraz z odsetkami. Stwierdzając, iż pobrany podatek akcyzowy został pobrany w podwójnej wysokości nienależnie, gdyż dokonana została jedna czynność. Zarzucił naruszenie przepisów: - art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z nie rozpatrzeniem całości posiadanego w sprawie materiału dowodowego przez organy celne, - art. 4 ust. 1 pkt 5 i ust. 5, w związku z art. 6, art. 10 ust 1 pkt 2, art. 18 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 76 ust. 1 i ust. 2, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 81 ust. 1pkt 1 i pkt 2, art. 82 ust. 1, ust. 3, ust. 4 i ust. 5 u.p.a. wobec znanych z urzędu organom celnym zasad stosowania prawa, w szczególności zasady unikania podwójnego opodatkowania, - art. 7 i 77 Konstytucji RP. W uzasadnieniu wskazała na zasadę jednokrotnego opodatkowania podatkiem akcyzowym oraz okoliczność złożenia deklaracji i zapłaty należnego podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. W ocenie Strony, nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, tym samym stwierdził, iż nie mogło powstać zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży przedmiotowego pojazdu przed jego pierwszą rejestracją na terytorium kraju. Ponadto stwierdziła, iż naruszono interes publiczny oraz ważny interes podatnika. Strona pismem z dnia ... podniosła, iż zgodnie z informacjami prasowymi i telewizyjnymi oraz wyrokiem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wnosi o umorzenie postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego za miesiąc maj 2005 r. oraz o zwrot nienależnie pobranego podatku. Z. G. podniósł, iż informacja o zakończeniu postępowania dowodowego ponad trzy miesiące od wpływu sprawy do organu podatkowego, jest niezgodna z przepisami Ordynacji podatkowej. Zwrócił się o wyjaśnienie, jakie przepisy wiążą organy celne, co do terminu rozpatrywania spraw oraz o bezzwłoczne załatwienie sprawy, bez stosowania wybiegów formalnych przewidzianych dla spraw szczególnie skomplikowanych. Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z ... utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W. W uzasadnieniu wskazał, iż Strona nie wywiązała się z obowiązku podatkowego z tytułu dokonania sprzedaży samochodu osobowego przed pierwszą rejestracją na terytorium kraju. Ponadto w akt sprawy wynika, iż Strona sprzedała przedmiotowy pojazd 20 maja 2005 r. za kwotę ... zł. Wyjaśnił, iż zobowiązanie podatkowe zostało określone z tytułu sprzedaży w kraju, przed jego pierwszą sprzedażą, zatem nie można utożsamiać nabycia wewnątrzwspólnotowego ze sprzedażą w kraju przed pierwszą rejestracją, gdyż obie te czynności stanowią odrębne instytucje prawne. W przedmiotowej sprawie Strona nie złożyła wymaganej deklaracji podatkowej (AKC-3/E) i nie skorzystała z możliwości obniżenia kwoty akcyzy o kwotę zapłaconą przy nabyciu wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych. W opinii organu, nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku akcyzowym regulujące nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodów osobowych. Odnosząc się do pisma Strony z ... organ odwoławczy, wyjaśnił, iż nie zostało jeszcze wydane orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości oraz postępowanie prowadzone jest zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Strona zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 4 ust. 5, art. 18 ust. 1, art. 76 ust. 1 i ust. 2, art. 80 ust. 1 i ust. 3 pkt 1 i pkt 3, art. 81 ust.1, art. 82 ust 4 i ust 5 u.p.a., art. 187 § 1 i art. 190 Ordynacji podatkowej oraz art. 7 i 77 Konstytucji RP, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w W. W uzasadnieniu Strona powtórzyła swoją dotychczasową argumentację w sprawie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sąd zwraca również uwagę na treść art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Cytowany przepis daje podstawę do uwzględnienia skargi także wtedy, gdy strona nie podnosi w trakcie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego zarzutów będących podstawą wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego indywidualnego aktu administracyjnego. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego w stopniu dającym podstawę do jej uchylenia. Wskazać jednak należy, iż zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Podstawową cechą odróżniającą podatek akcyzowy od innych podatków pośrednich, w tym przede wszystkimi od podatku VAT, jest jednofazowy charakter opodatkowania. Jednofazowość opodatkowania podatkiem akcyzowym przejawia się w tym. że akcyza powinna być płacona na pierwszym szczeblu obrotu, który dokonywany jest poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy w przypadku wyrobów akcyzowych zharmonizowanych lub też w ramach pierwszej transakcji sprzedaży w przypadku wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych. Konsekwentnie, każda następna transakcja, której przedmiotem będą wyroby akcyzowe, nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, a podmiot dokonujący danej transakcji nie powinien być traktowany jako podatnik akcyzy. Zasada jednokrotnego opodatkowania podatkiem akcyzowym została wyrażona wart. 4 ust. 5 u.p.a. Zgodnie z treścią niniejszego przepisu, obowiązek podatkowy w akcyzie nie powstaje, jeżeli obowiązek podatkowy powstał w związku z wykonaniem innej czynności dokonanej na wcześniejszym etapie obrotu. Niemniej powyższa zasada jednofazowości opodatkowania podatkiem akcyzowym doznaje uszczerbku poprzez szczególne uregulowania w zakresie opodatkowania akcyzą samochodów osobowych. Zgodnie bowiem z art. 80 u.p.a., opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlega każda sprzedaż samochodu osobowego dokonana przed jego pierwszą rejestracją na terytorium kraju. W rezultacie, w przypadku samochodów osobowych, każdy z podmiotów dokonujący transakcji, których przedmiotem są samochody osobowe przed ich pierwszą rejestracją na terytorium kraju, jest uznawany za podatnika akcyzy. Jednakże w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania, ustawodawca wprowadził specyficzne rozwiązanie, jakim jest prawo do odliczenia podatku akcyzowego zapłaconego przy nabyciu samochodów. Przedmiotowa konstrukcja odliczania zapłaconego podatku akcyzowego stosowana w przypadku obrotu samochodami osobowymi zbliża ten podatek do podatku VAT. Zgodnie z treścią art. 79 u.p.a. podatnik, w tym sprzedawca samochodu osobowego przed jego pierwszą rejestracją, ma prawo do obniżenia kwoty akcyzy o kwotę akcyzy zapłaconej przy nabyciu samochodu, również nabyciu wewnątrzwspólnotowym, pod warunkiem że zapłacona akcyza związana jest ze sprzedażą opodatkowaną na terytorium kraju. W konsekwencji, jeżeli przykładowo podatnik nabędzie samochód z N. płacąc z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia akcyzę w wysokości 3000 zł, a następnie dokonuje on sprzedaży nabytego samochodu w kraju przed jego rejestracją, podmiot ten będzie zobowiązany do naliczenia akcyzy na przykład w wysokości 4000 zł. Niemniej sprzedawcy będzie przysługiwać prawo do odliczenia od 4000 zł akcyzy należnej z tytułu sprzedaży krajowej - kwoty 3000 zł stanowiącej wartość akcyzy zapłaconej z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. W efekcie sprzedawca zapłaci na rachunek izby celnej 4000 zł, jednak 3000 zł uiści z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego, natomiast 1000 zł - z tytułu odsprzedaży samochodu na terytorium kraju. (porównaj: Szymon Parulski - Akcyza Komentarz wraz z komentarzem do przepisów wykonawczych, Zakamycze 2005 r.) W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego. Europejski Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (ETS) w wyroku z dnia 18 stycznia 2007 r. (C-313/05, LEX nr 207145) stwierdził, iż "artykuł 90 akapit pierwszy Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on podatkowi akcyzowemu w zakresie, w jakim kwota podatku nakładana na pojazdy używane starsze niż dwa lata, nabyte w państwie członkowskim innym niż to, które wprowadziło taki podatek, przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały zarejestrowane wcześniej w państwie członkowskim, które nałożyło podatek. Do sądu krajowego należy zbadanie, czy uregulowanie sporne w postępowaniu przed sądem krajowym, a w szczególności stosowanie rozporządzenia Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004 roku w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm., zwane dalej rozporządzeniem Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004), ma takie skutki". Wyjaśniono także, iż "rezydualna kwota podatku to ten element ceny używanego samochodu zakupionego w Polsce, który wynika z kwoty podatku akcyzowego zawartej w cenie nowego pojazdu, przy zachowaniu stosunku podatku akcyzowego do ceny nowego pojazdu i spadku wartości samochodu używanego". Powyższe orzeczenie zostało wydane w innej sprawie, jednakże jest ono wiążące również w sprawie niniejszej oraz w innych podobnych sprawach, które toczą się lub będą się toczyć przed sądami państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej, bowiem wykładnia prawa wspólnotowego przyjęta przez ETS na podstawie art 234 TWE odbywa się ze skutkiem erga omnes. Interpretacja udzielona przez Trybunał Sprawiedliwości dotyczy aktu od chwili jego wejścia w życie i stosuje się ex tunc do skutków prawnych powstałych przed wydaniem orzeczenia. Sprawa niniejsza dotyczy podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży pojazdu osobowego sprowadzonego z zagranicy przed jego zarejestrowaniem w kraju, a wyrok ETS odnosi się do sytuacji nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu, jednakże sytuacje są podobne, gdyż dotyczą w obu przypadkach podatników akcyzy od samochodów osobowych nie zarejestrowanych na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Wobec tychże podatników stosuje się rozporządzenie Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004 r. i przy jego zastosowaniu określa się wysokość podatku akcyzowego. Ponadto kwota podatku akcyzowego ustalonego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu osobowego może zostać odliczona zgodnie z art. 79 u.p.a. od kwoty podatku akcyzowego ustalonej z tytułu sprzedaży pojazdu przed jego zarejestrowaniem w kraju. Obydwie te kwoty w odniesieniu do tego samego pojazdu winny być ustalone na podstawie jednakowej wysokości stawki podatku akcyzowego, gdyż w stosunku do obydwu sytuacji należy stosować jednakowe uregulowania prawne. Artykuł 90 ust. 2 TWE stanowi, iż państwa członkowskie powstrzymują się od nakładania podatków, które w pośredni sposób chronią produkcję krajową. Artykuł 90 zawiera zatem zakaz dyskryminacji lub protekcjonistycznego stosowania krajowego systemu podatkowego i ma charakter bezwzględny. W ustawie o podatku akcyzowym stawki podatkowe odnoszące się do samochodów osobowych - nowych i używanych - zarówno sprzedawanych w kraju, jak i sprowadzanych z krajów Unii są procentem podstawy opodatkowania, a ustawa określa maksymalną stawkę akcyzy - 65 procent podstawy opodatkowania na wyroby niezharmonizowane. Obniżone stawki określone zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. Rozporządzenie to określa stawki podatku - dla podobnych samochodów używanych i nowych, sprzedawanych w kraju i nabywanych wewnątrzwspólnotowo, uzależniając je od kryterium wieku i pojemności skokowej silnika. Dla pojazdów rocznych i dwuletnich stawka wynosi 3,1 procent lub 13,6 procent podstawy opodatkowania w zależności od pojemności silnika. W przypadku sprzedaży samochodów osobowych na terytorium kraju oraz sprowadzonych w drodze nabycia wewnątrzwspólnotowego po upływie 2 lat kalendarzowych od daty ich produkcji, do obliczenia stawki stosuje się wzór wskazany w rozporządzeniu, przy czym stawka akcyzy nie może być wyższa niż maksymalna - 65 procent. Ustawa statuuje, że akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami ustawy o ruchu drogowym (art. 80 par. 1 u.p.a.). Objęcie zakresem przedmiotowym ustawy wyłącznie samochodów niezarejestrowanych na terenie kraju powoduje, że sprzedawane na terenie kraju używane samochody osobowe nie podlegają opodatkowaniu akcyzą (już wcześniej były zarejestrowane). Sprowadzane zaś z państw członkowskich Unii obciąża podatek akcyzowy, którego wielkość zależy od wieku pojazdu i pojemności silnika. Powyższe uregulowania nasuwają oczywiste wątpliwości co do stosowania zasady nie dyskryminowania produktów zagranicznych w stosunku do produktów krajowych zgodnie z art.90 TWE. Organy obydwu instancji nie ustosunkowały się w obydwu decyzjach do zgodności rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. z art. 90 TWE. Należy podkreślić, iż od 1 maja 2004r., tj. od dnia wejścia w życie Traktatu Akcesyjnego, Polska stała się Państwem Członkowskim Wspólnoty Europejskiej i podlega wszelkim normom prawa wspólnotowego, bez potrzeby ich inkorporacji, co oznacza, że na terytorium Polski obowiązuje prawo wspólnotowe z całym jego dotychczasowym dorobkiem. Prawo to stanowi część krajowego porządku prawnego i w przypadku kolizji norm wspólnotowej i krajowej regulujących ten sam przedmiot, zgodnie z zasadami: bezpośredniego skutku, pierwszeństwa i efektywności - regulacje prawne prawa wspólnotowego mają pierwszeństwo przed normami krajowymi, co wynika z art. 91 ust. 3 Konstytucji RP. Polska - tak jak pozostałe Państwa Członkowskie - ma obowiązek stosowania prawa wspólnotowego, a także zapewnienia mu pełnej efektywności. Obowiązek ten rozciąga się na wszystkie władze państwowe, w tym również organy administracji rządowej i samorządowej. Dla uniknięcia niezgodności prawa krajowego z prawem wspólnotowym organy administracji publicznej mają obowiązek stosowania prawa oraz prowspólnotowego interpretowania prawa krajowego (por. wyrok ETS z 22 czerwca 1989 r. sygn. 103/88 w sprawie Fratelii Costanzo v. Commune di Milano, czy wyrok z 18 czerwca 2001 r. sygn C-118/00 w sprawie Larsy v. INASTI). Rozstrzygnięcia organów podatkowych, w których nie rozważyły one możliwości naruszenia art. 90 TWE w wyniku ,,mechanicznego" zastosowania polskich przepisów naruszają prawo, tak na skutek niewłaściwego zastosowania przepisów, bez uwzględnienia treści art. 90 TWE, jak też na skutek błędnej budowy uzasadnienia decyzji, w której pominięto ustosunkowanie się do zgodności rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. z art 90 TWE. Wskazać trzeba, iż Sąd podziela argumentację zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego III SA/Wa 254/07 odnoszącą się do podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu osobowego w zakresie mającym odniesienie do niniejszej sprawie. Sąd administracyjny, którego zakres działania został określony w art. 1 § i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) nie został powołany do rozstrzygania spraw administracyjnych, lecz jedynie do kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej pod względem zgodności z prawem. Sąd nie może zatem zastępować organów administracji w załatwieniu sprawy administracyjnej i orzec co do istoty żądań Skarżącego. Organ rozpoznając ponownie sprawę powinien wziąć pod uwagę treść art.90 TWE zakazującego dyskryminacji artykułów zagranicznych wobec produktów krajowych, a wydaną decyzję, również w tym zakresie, należycie uzasadnić. Mając na uwadze powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a , art. 152 oraz 200 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.