III SA/Wa 3376/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 września 2013 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi - Decyzją z [...] września 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie umorzenia T. D. (dalej -"Skarżący") zaległości podatkowych. Przedmiotowa decyzją została doręczona w dniu 9 października 2012 r. dorosłemu domownikowi Skarżącego – J. K.. Skargę na powyższą decyzje wniesiono w dniu 9 października 2012 r., a więc z jednodniowym uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Pismem z 13 września 2013 r. pełnomocnik Skarżącego - córka A. D. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wyjaśniła, że przesyłkę odebrała córka drugiej żony ojca i nie przekazała jej adresatowi w terminie. Z kolei Skarżący, z uwagi na [...] nie odnajduje się w czasie, myli wydarzenia i nie pamiętna ich. Jest pod stałą opieką lekarską. W załączeniu przesłano dokumentację medyczną potwierdzającą poważny stan zdrowia Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Art. 87 ww. ustawy stanowi natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 P.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (vide postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757; Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2005 r. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis str. 333). Ponadto zaznaczenia wymaga, że prawo strony do sądu, któremu realizacji służy niewątpliwie instytucja wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest uprawnieniem zagwarantowanym w Konstytucji. Stąd należy mieć na uwadze to, że wszystkie okoliczności faktyczne przemawiające za rozstrzygnięciem powinny być oceniane z punktu widzenia zachowania prawa do sądu (art. 45 Konstytucji RP). W związku z powyższym, uznać należy, że na gruncie niniejszej sprawy, argumentacja podnoszona we wniosku o przywrócenie terminu, stanowi wystarczającą przesłankę uprawdopodobniającą brak winy Skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. We wniosku pełnomocnik Skarżącego wyjaśniła, że przyczyną uchybienia terminu do dokonania tej czynności były poważne problemy zdrowotne Skarżącego. Powyższe wyjaśnienia znajdują potwierdzenie w nadesłanej dokumentacji medycznej. Z kart informacyjnych leczenia szpitalnego wynika, że Skarżący od dłuższego czasu miał [...], [...], [...]. Chory był konsultowany [...] i skierowany do dalszego leczenia w [...]. W ocenie Sądu, nie ulega więc wątpliwości, że w takich okolicznościach uznać należy, że spełnione zostały przesłanki warunkujące pozytywne rozstrzygnięcie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.