III SA/Wa 3393/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2014 r. postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz doradcy podatkowego I. C. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 4.428 zł (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem złotych), w tym: tytułem opłaty kwotę 3.600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 828 zł (osiemset dwadzieścia osiem złotych) Postanowieniem z 13 lutego 2017 r. przyznano Skarżącej A. K. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego, którym wyznaczona została I.C. . Ta w dniu 7 kwietnia 2017 r. zapoznała się z aktami sprawy, zaś w dniu 12 grudnia 2017 r. stawiła się na rozprawie. Wniosła o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego z urzędu, oświadczając, iż żadne koszty nie zostały w tej sprawie opłacone. Wyrokiem z 12 grudnia 2017 r. Sąd uwzględnił skargę Skarżącej i uchylił zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony (...) doradca podatkowy (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności (...) doradców podatkowych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego doradcą podatkowym ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153; dalej: "rozporządzenie"). W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu obejmowała zapoznanie się z aktami sprawy oraz udział w rozprawie przed Sądem I instancji. W tej sytuacji pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 3.600 zł, co wynika z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. f) rozporządzenia. Przedmiotem zaskarżenia jest tu bowiem należność pieniężna wynosząca 94.770 zł. Jednocześnie wynagrodzenie to podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.