III SA/Wa 3396/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Skarżący – W.G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazał, że sytuacja materialna, życiowa i zdrowotna nie pozwala mu na poniesienie kosztów sądowych. Skarżący jest osobą [...] . Skarżący jest uznany za osobę [...] , po przebytej operacji [...] . Jego jedynym źródłem dochodu jest renta w wysokości 1.080 zł. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe ze studiującym synem, który otrzymuje alimenty od matki w wysokości 300 zł. Skarżący do swojego majątku zaliczył mieszkanie o pow. 68 m² i 0,37 ha nieruchomości rolnej (nieużytki). Skarżący nie posiada oszczędności. Miesięczne wydatki skarżącego to: czynsz 700 zł, media 250 zł, leczenie 100 zł. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Owo wykazanie polegać będzie w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że poniesienie kosztów postępowania nie jest możliwe. Oceniając wniosek skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Źródłem utrzymania skarżącego i jego syna jest renta inwalidzka skarżącego w wysokości 1.080 zł oraz alimenty syna w wysokości 300 zł. Dochód ten w całości przeznaczany jest na utrzymanie. Z powyższego wynika, że środki, którymi skarżący dysponuje są ograniczone i pozwalają na zaspokojenie tylko niezbędnych potrzeb życiowych. Tym samym uznać należało, że skarżący wykazał, że nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. Ponadto, jak wynika z nadesłanego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, skarżący jest niezdolny do zatrudnienia. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie go od kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.