III SA/Wa 3397/12

Dnia 17 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, , po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G.T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r. postanawia: - odmówić zmiany postanowienia z dnia 30 października 2013 r. - Skarżący – G. T. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r. Skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 czerwca 2013r., sygn. akt I FZ 255/13 oddalił zażalenie na postanowienie z 8 kwietnia 2013 r., w związku z czym, stało się ono prawomocne. Mając powyższe na uwadze zarządzeniem z 2 lipca 2013 r. Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządziła o wezwaniu Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 28 571 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący, pismem z dnia 15 lipca 2013 r. ponownie zwrócił się o zwolnienie go od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 30 października 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał Skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 10 000 zł. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III zarządziła o wezwaniu Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 10 000 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący ponownie zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia go od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2014 r. wezwano Skarżącego do nadesłania w terminie 7 dni, wypełnionego i podpisanego formularza PPF oraz dokumentów, z których wynikało będzie, iż sytuacja Skarżącego, od dnia rozpoznania ostatniego wniosku o przyznanie prawa pomocy, uległa pogorszeniu. Skarżący w odpowiedzi nadesłał wypełniony formularz PPF, nie nadesłał jednak żądanych przez Sąd dokumentów, z których wynikałoby, iż jego sytuacja majątkowa uległa pogorszeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak już wyżej zaznaczono, postanowieniem z dnia 30 października 2013 r. tut. Sąd przyznał Skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 10 000 zł. Rozstrzygnięcie to wobec braku jego zaskarżenia stało się prawomocne. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, Skarżący pismem z dnia 18 grudnia 2013 r. złożył powtórny wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W zaistniałej sytuacji procesowej, ponowny wniosek Skarżącego należy uznać za żądanie zmiany wymienionego wyżej postanowienia tut. Sądu z dnia 30 października 2013 r. w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Wskazana regulacja dotyczy zmiany okoliczności faktycznych sprawy, w zakresie uzasadniającym wydanie postanowienia o odmiennej treści niż to, które poprzednio w sprawie zapadło. Chodzi zatem o istotną zmianę, a więc w odniesieniu do takich okoliczności, które mają decydujące znaczenie z punktu widzenia przesłanek podjęcia określonego rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie, która dotyczy przyznania prawa pomocy chodzi więc o takie zmiany, które w istotny sposób wpływają na sytuację materialno-bytową strony, a w konsekwencji na jej możliwości ponoszenia kosztów postępowania. Przechodząc do realiów niniejszej sprawy należy podnieść, że Skarżący, składając ponowny wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, stwierdził, że jego sytuacja materialna na skutek działań egzekucyjnych prowadzonych przez Urząd Celny i Skarbowy znacznie się pogorszyła. Skarżący nie nadesłał jednak żądanych przez Sąd dokumentów. Mając zatem na uwadze, że Skarżący nie wskazał na zmianę w przedmiocie okoliczności decydujących o przyznaniu prawa pomocy w żądanym przez niego zakresie, Sąd odmówił modyfikacji swego poprzedniego postanowienia w tym przedmiocie (tj. z dnia 30 października 2013 r.). Podstawę rozstrzygnięcia stanowi art. 165 w zw. z art. 245 § 2, § 3 oraz w zw. z art. 246 § 1 pkt 1, pkt 2 p.p.s.a.