III SA/Wa 3398/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Bożena Dziełak, po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 3398/12 w sprawie ze skargi Z. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia - odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku z 20 maja 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 3398/12 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 20 maja 2013 r. oddalił skargę Skarżącej – Z. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2012 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Skarżąca pismem z 19 czerwca 2013 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym w tym samym dniu) wniosła do tutejszego Sądu o sporządzenie i doręczenie odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku, a w wypadku wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym - od dnia doręczenia odpisu sentencji. Drugi z przypadków wskazanych w ww. przepisie nie miał miejsca w sprawie. Wyrok wydano na rozprawie, o terminie której Skarżąca została w prawidłowy sposób zawiadomiona. Skoro zatem w sprawie oddalono skargę wyrokiem z 20 maja 2013 r. to ostatnim dniem do złożenia wniosku o sporządzenie wyroku był dzień 27 maja 2013 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym uznać należało, że wniosek Skarżącej z 19 czerwca 2013 r. został złożony z naruszeniem ww. ustawowego terminu. W konsekwencji, brak było podstaw do jego uwzględnienia i tym samym sporządzenia uzasadnienie wyroku. Mając powyższe na uwadze oraz działając na podstawie art. 141 § 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.