III SA/Wa 3403/12

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. H. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za reprezentowanie skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata A. H. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100), w tym: tytułem opłaty – kwotę 180 złotych (słownie: sto osiemdziesiąt złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług – kwotę 41,40 złotych (słownie: czterdzieści jeden złotych 40/100) - Postanowieniem z 21 marca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu – M.S. prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił na jego rzecz adwokata. Pismem z 21 maja 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata A. H. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu 11 czerwca 2013 r. pełnomocnik zapoznała się z aktami sprawy oraz złożyła wniosek o sporządzenia kopii z akt. Na rozprawie w dniu 30 lipca 2013 r. pełnomocnik poparła skargę, złożyła załącznik do protokołu rozprawy podnosząc dodatkowe zarzuty oraz wniosła o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczyła, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wyrokiem z 30 lipca 2013 r. Sąd oddalił skargę wniesioną w sprawie. Postanowieniem z 5 sierpnia 2013 r. przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za reprezentowanie skarżącego przed Sądem I instancji. Od wyroku Sądu I instancji pełnomocnik skarżącego wniosła skargę kasacyjną. Pełnomocnik brała również udział w rozprawie przed Naczelny Sądem Administracyjnym. Wyrokiem z 12 lutego 2016 r., sygn. akt II FSK 3573/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik sporządziła i wniosła w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji oraz brała udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1801, dalej – "rozporządzenie"). Zgodnie z § 4 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Jak stanowi § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia, opłata maksymalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi - 75% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł, Zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, opłaty maksymalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, ani postanowienie Urzędu Patentowego – a do takiej właśnie należy niniejsza sprawa – wynoszą 480 zł. W związku z powyższym w rozpoznawanej sprawie, zgodnie § 4 ust. 1 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia, opłata za reprezentowanie skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 180 zł (1/2 z 480 zł x 75%). Z uwagi na charakter sprawy, referendarz sądowy nie znalazł podstaw do zastosowania w sprawie § 4 ust. 2 rozporządzenia, tj. ustalenia opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1. Jednocześnie, w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.