III SA/Wa 3408/11

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lutego 2012 r. po rozpoznaniu wniosku I. I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku od osób fizycznych za 2004 r. p o s t a n a w i a odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie 1) Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym– tj. zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmuje natomiast zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. 2) I. I. dalej jako skarżąca lub strona, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w formularzu PPF załączonym do skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazała na bardzo trudną sytuację finansową i na fakt, że prowadzi działalność gospodarczą. Wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z synem (u. 1987), obecnie studentem [...]. Strona, wykonując wezwanie referendarza sadowego z 26 stycznia 2012 r., przekazała zeznania podatkowe za 2010 i 2009 r. oraz powtórnie zapewniła o swojej ciężkiej sytuacji majątkowej. Nie przekazała natomiast do Sądu informacji o rachunkach bankowych, pomocy społecznej, o kosztach miesięcznego utrzymania, o zobowiązaniach, czynszach, rachunkach- itp. 3) Referendarz sądowy wskazuje, że jedynym kosztem sądowym wymaganym w sprawie jest 200,- zł należne z tytułu wpisu od skargi do sądu,. Skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów i informacji z których wynikałaby jej sytuacja finansowa, a o które była wezwana (zwrotne potwierdzenie odbioru – w aktach sądowych). Nieznana pozostała bieżąca wysokość przychodów strony ani dokładne informacje o ciążących na niej obciążeniach, nie wspominając już o wysokości kosztów utrzymania i źródłach ich pokrywania czy uzyskiwanej pomocy. Nadesłane deklaracje podatkowe nie umożliwiają oceny sytuacji strony w tym zakresie. Referendarz sądowy ma także na względzie poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego, który zauważył, iż uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy jest przeszkodą wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a w konsekwencji przyznanie prawa pomocy w żądanym przez stronę zakresie (por. postanowienie z dnia 5 września 2005 r., II FZ 414/05; postanowienie z dnia 14 września 2005 r., II FZ 575/05). W braku nadesłania wnioskowanych przez referendarza sądowego informacji, referendarz sądowy był zobowiązany, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 2, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., zadecydować jak w sentencji