III SA/Wa 3410/12
PostanowienieWSA w Warszawie2013-01-21
Skład orzekający: Beata Sobocha
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej, oparty jedynie na ogólnym stwierdzeniu o możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, bez przedstawienia konkretnych dowodów i szczegółowej argumentacji, może zostać uwzględniony przez sąd administracyjny?Ratio decidendi
Sąd administracyjny odmawia wstrzymania wykonania decyzji, gdy strona skarżąca nie przedstawiła wystarczającego uzasadnienia wniosku, w tym dowodów potwierdzających zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania tych przesłanek spoczywa na stronie składającej wniosek, a sąd nie dokonuje własnych ustaleń faktycznych ani nie domyśla się powodów wniosku.Stan faktyczny
E. Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku VAT. W skardze wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że jej egzekucja spowodowałaby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, która mogłaby doprowadzić do zakończenia działalności gospodarczej. Sąd pierwszej instancji odmówił wstrzymania wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, , po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Skarżąca – E. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. W skardze zamieszczono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku Skarżąca wskazała, że w stosunku do niej zostało wydanych kilka decyzji w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług, których wykonanie niewątpliwie spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, której odwrócenie w następstwie uwzględnienia skargi może być znacznie utrudnione. Egzekucja przez organy podatkowe sum pieniężnych wskazanych w decyzjach może negatywnie wpłynąć na funkcjonowanie Skarżącej, a nawet doprowadzić do zakończenia przez nią prowadzenia działalności gospodarczej. Powołała przy tym postanowienie NSA z 17 kwietnia 2009 roku w sprawie o sygnaturze akt I GSK 220/09 oraz z 18 czerwca 2004 roku w sprawie o sygnaturze akt FZ 163/04.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a." , po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd.
Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Tymczasem pełnomocnik Skarżącej ograniczył się jedynie do sformułowania samego wniosku i podniósł, że w stosunku do Skarżącej zostało wydanych kilka decyzji w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług, których wykonanie niewątpliwie spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia Spółce szkody, której odwrócenie w następstwie uwzględnienia niniejszej skargi może być znacznie utrudnione. Egzekucja przez organy podatkowe sum pieniężnych wskazanych w decyzjach może negatywnie wpłynąć na funkcjonowanie Skarżącej, a nawet doprowadzić do zakończenia przez nią prowadzenia działalności gospodarczej. Nie przedstawił jednakże, żadnych dowodów mających uprawdopodobnić na czym trudna do odwrócenia szkoda miałaby polegać. Skarżąca nie przedstawiła na przykład żadnej dokumentacji z której wynikałaby jej sytuacja majątkowa i w jaki sposób wykonanie decyzji określającej wpłynie na rzeczywistą sytuację ekonomiczną spółki. Fakt, iż organy podatkowe określiły zobowiązanie podatkowe Skarżącej w podatku VAT w wysokości wyższej niż deklarowana przez Skarżącą, nie dowodzi jeszcze jej trudnej sytuacji ekonomicznej, w szczególności w sytuacji gdy Sądowi nieznana jest aktualna sytuacja ekonomiczna Skarżącej. Tym samym za przedwczesne i nie udowodnione przez Skarżącą należy uznać stwierdzenie, iż uiszczenie określonego podatku doprowadzić może do utraty przez nią płynności finansowej i tym samym do zakończenia prowadzenia przez nią działalności gospodarczej. Sąd nie może domyślać się powodów i okoliczności, dla których Skarżąca wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji. Nie może też w tym względzie wywodzić własnych wniosków.
Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Dlatego też przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącej o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło