III SA/Wa 3419/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Krystyna Kleiber (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędzia WSA Waldemar Śledzik, Protokolant Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi J. U. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę Wnioskiem z 7 marca 2011 r. J.U. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Firma C. w K. (dalej jako: "Skarżący"), zwrócił się do Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych o odroczenie do 31 grudnia 2011 r. terminu płatności należności wynikającej z rozliczenia rocznego wpłat za 2008 r. w kwocie 13.502 zł, oraz za 2009 r. w kwotach 51.767,00 zł i 38.198,00 zł. Skarżący uzasadnił swój wniosek trudną sytuacją finansową firmy, spowodowaną pogorszeniem koniunktury w hotelarstwie oraz spłatą wielomilionowego kredytu zaciągniętego na budowę hotelu. Decyzją z [...] lipca 2011 r. Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych odroczył Skarżącemu zapłatę zaległości z tytułu obowiązkowych wpłat na rzecz Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej jako: “PFRON") w kwocie 104.279,26 zł wraz z odsetkami w kwocie 14.438,00 zł za miesiące od października 2008 r. do września 2010 r. do dnia 30 grudnia 2011 r., oraz naliczył opłatę prolongacyjną w kwocie 5.800,00 zł. Przesyłka zawierająca niniejszą decyzję została Skarżącemu doręczona 10 sierpnia 2011 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej decyzji (k. 58a akt administracyjnych). Pismem z 16 sierpnia 2011 r. nadanym w Urzędzie Pocztowym 25 sierpnia 2011 r. Skarżący złożył odwołanie od tej decyzji w części dotyczącej wyliczenia kwoty należnych odsetek oraz naliczenia opłaty prolongacyjnej. Postanowieniem z [...] października 2011 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 10 sierpnia 2011 r. Termin do wniesienia odwołania określony w art. 223 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej jako: "O.p.", wynosi 14 dni od daty doręczenia decyzji, o czym Skarżący został prawidłowo pouczony. W tej sprawie termin do wniesienia odwołania upływał więc w dniu 24 sierpnia 2011 r., zaś Skarżący odwołanie datowane na 16 sierpnia 2011 r. wniósł w dniu 25 sierpnia 2011 r. (dowód - data stempla pocztowego). Minister Pracy i Polityki Społecznej podkreślił, że Skarżący składając odwołanie w dniu 25 sierpnia 2011 r., a więc z uchybieniem terminu, nie zwrócił się do organu odwoławczego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Pismem z 14 listopada 2011 r. Skarżący złożył na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych. Zdaniem Skarżącego bezzasadnie przyjęto, iż odwołanie wniesiono z uchybieniem terminu, gdyż Skarżący wniósł je z zachowaniem 14 dniowego terminu. W ocenie Skarżącego decyzja organu I instancji została mu doręczona 11 sierpnia 2011 r., a nie jak błędnie przyjął organ odwoławczy w dniu 10 sierpnia 2011 r. W związku z powyższym Skarżący wniósł o: - uchylenie powyższego postanowienia i przekazanie odwołania do merytorycznego rozpoznania; - zwrócenie się do Centrum Sieci Pocztowej właściwego Urzędu Pocztowego o uzyskanie informacji odnośnie daty doręczenia przesyłki poleconej zawierającej decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] lipca 2011 r. - zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Skarżący zakwestionował sposób ustalenia daty doręczenia mu decyzji organu I instancji. Wskazał, że z odręcznych adnotacji uwidocznionych na decyzji wynika, że otrzymał on ją w dniu 11 sierpnia 2011 r. Skarżący domniemywa, iż Minister Pracy i Polityki Społecznej opierał się zapewne na dokumencie urzędowym wystawionym przez właściwy Urząd Pocztowy. Z uwagi na na zaistniałe wątpliwości na podstawie zasady oficjalności wniósł o zwrócenie się do organu o uzyskanie informacji z Centrum Sieci Pocztowej właściwego Urzędu Pocztowego, która przesądzi datę odbioru decyzji. Zdaniem Skarżącego, mogło dojść do zaniedbania i nienależytego opatrzenia odbioru pisma błędną datą stempla pocztowego, przez co zasadnym jest zwrócenie się do operatora pocztowego celem ustalenia rzeczywistej daty odbioru decyzji. W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a ocenie Sądu podlega zgodność wydanych aktów, w tym wypadku postanowienia administracyjnego zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego, stosownie zaś do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." - sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wobec tego, Sąd zbadał, czy toczące się postępowanie nie naruszyło norm, zawartych w Ordynacji podatkowej i stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Jest niesporne, że zgodnie z posiadanymi uprawnieniami, Prezes Zarządu PFRON wydał decyzję mocą której odroczył Skarżącemu zapłatę zaległości z tytułu obowiązkowych wpłat na rzecz Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w kwocie 104.279,26 zł wraz z odsetkami w kwocie 14.438,00 zł za miesiące od października 2008 r. do września 2010 r. do dnia 30 grudnia 2011 r., oraz naliczył opłatę prolongacyjną w kwocie 5.800,00 zł. Decyzja ta została przesłana na adres Skarżącego i doręczona Skarżącemu w dniu 10 sierpnia 2011 r., co wynika z adnotacji na druku dowodu doręczenia właściwej placówki pocztowej. Uchybienie terminowi zawitemu, a więc terminowi między innymi do złożenia odwołania, powoduje, że dokonana czynność jest bezskuteczna prawnie. Uchybienie terminowi oznacza niewykonanie określonej czynności procesowej, w ściśle określonym przez przepis prawa, czasie. W przypadku gdy nastąpi uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, który - stosownie do art. 223 § 2 pkt 1 O.p. - wynosi 14 dni, licząc od dnia doręczenia decyzji stronie, organ odwoławczy musi w trybie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. stwierdzić uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Wyjaśnienia Skarżącego wskazujące, że decyzja została mu doręczona w dniu 11 sierpnia 2011 r., na tej podstawie, że w tym dniu została poczyniona na decyzji adnotacja przez Skarżącego czy osobę przez niego upoważnioną o dacie jej wpłynięcia nie mogą być uwzględnione. Zgodnie z art. 144 O.p. organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, swoich pracowników lub przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów. W przypadku gdy organem podatkowym jest wójt, burmistrz (prezydent miasta), pisma może doręczać sołtys za pokwitowaniem. Jednocześnie przepis art. 12 § 6 O.p. stanowi, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało: 1) wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu podatkowego, a nadawca otrzymał urzędowe potwierdzenie odbioru; 2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo złożone w polskim urzędzie konsularnym; 3) złożone przez żołnierza lub członka załogi statku morskiego w dowództwie jednostki wojskowej lub kapitanowi statku; 4) złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego; 5) złożone przez osobę aresztowaną w administracji aresztu śledczego. Szczegółowo przytoczone przepisy wyraźnie statuują zasady doręczeń pism przez organy administracji i pism przez odwołujących się, wskazując przy tym podmioty uprawnione do doręczeń tych pism, a więc uprawnione do potwierdzenia dat doręczeń. W sprawie tej opisane tryby zostały przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej zachowane. Z tego względu też Sąd rozpoznający sprawę nie dopuścił dowodu, o którego przeprowadzenie Skarżący wnosił w skardze. Nie istniała bowiem konieczność uzupełnienia materiału dowodowego, stosownie do art. 106 p.p.s.a. Przepis ten w § 3 stanowi, że sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości. W sprawie tej wątpliwości takie nie istniały. Sąd dokonał oceny zaskarżonego postanowienia na podstawie dowodów, które dały Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej podstawę do jego wydania. Sąd podziela dokonane ustalenia. Jednocześnie zdaniem Sądu zarzuty podniesione w skardze nie podważyły zasadności oceny dokonanej przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej w wydanego przez niego postanowienia z dnia 3 października 2011 r., które nie naruszyło przepisu art. 228 O.p. stanowiącego jego podstawę prawną. Skarga nie podważyła zasadności postanowienia. W tym stanie, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.