III SA/Wa 3422/11
PostanowienieWSA w Warszawie2013-01-15
Skład orzekający: Maciej Kurasz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny może sprostować niedokładność pisarską w sentencji własnego wyroku, polegającą na pominięciu formy prawnej strony skarżącej?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny ma prawo z urzędu sprostować niedokładność pisarską w sentencji własnego wyroku, jeśli jest ona oczywista i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. W przypadku pominięcia formy prawnej strony skarżącej (np. 'sp. z o.o.'), sąd może dokonać sprostowania na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a., aby przywrócić rzeczywistą wolę składu orzekającego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku o sprostowanie niedokładności pisarskiej w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2012 r. Niedokładność polegała na pominięciu formy prawnej 'sp. z o.o.' przy oznaczaniu strony skarżącej, E. sp. z o.o. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Sprostowano niedokładność pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 3422/11 w ten sposób, że w wierszu dwunastym sentencji po słowie "[...]" dopisano "sp. z o.o.".Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, , po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: sprostować niedokładność pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 3422/11 w ten sposób, że w wierszu dwunastym sentencji po słowie "[...]" dopisać "sp. z o.o."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekał w dniu 3 września 2012 r. w sprawie ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "Spółka") na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej "P.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym.
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Z nadesłanego odpisu aktualnego z Rejestru Przedsiębiorców bezsprzecznie wynika, iż stroną w niniejszej sprawie jest E. sp. z o.o. z siedzibą w W. Przy sporządzaniu sentencji wydanego w niniejszej sprawie wyroku doszło do niedokładności przy oznaczaniu strony skarżącej poprzez pominięcie formy prawnej Spółki.
Tym samym należy stwierdzić, że w sentencji wyroku wystąpiła niedokładność pisarska, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie.
W związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło