III SA/Wa 3430/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Z akt sprawy wynika, że A. J. (dalej zwany "Skarżącym") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] września 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r. Postanowieniem z 24 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe. Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W motywach uzasadnienia podał, że organ egzekucyjny zajął jego rachunek bankowy uniemożliwiając prowadzenie mu działalności gospodarczej. Wskazał, że w jego ocenie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a wręcz zajęcie to spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wskazał ponadto, że prowadzona działalność gospodarcza pozwala mu na skromną egzystencję i utrzymanie córki i żony. Skarżący do wniosku załączył kartę informacyjną choroby żony oraz rozliczenie miesięcznej zaliczki na podatek dochodowy za miesiąc październik 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zajścia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.: niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami (LEX nr 564208). Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość jej zweryfikowania, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Skarżący nie wskazał okoliczności, które przez wykonanie ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej mogłyby doprowadzić do wyrządzenia mu niepowetowanej szkody, lub spowodować trudne do odwrócenia skutki materialne. Nie podał konkretnych informacji, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność wniosku. Skarżący podkreślił, że zajęcie rachunków bankowych uniemożliwi mu prowadzenie działalności gospodarczej, a jednocześnie wskazał, że prowadzona działalność gospodarcza pozwala mu na skromną egzystencję. Skarżący wyjaśnił, że załącza do wniosku rozliczenie za 10 miesięcy 2016 r., które ma zobrazować wyniki finansowe prowadzonej działalności. Jednak Sąd zauważa, że załączona przez Skarżącego informacja dotyczy rozliczenia miesięcznej zaliczki na podatek dochodowy i obejmuje tylko październik 2016 r. wynika z tej informacji, że Skarżący w miesiącu październiku uzyskał dochód w kwocie 13.461,77 zł. Należy wyjaśnić, że uszczuplenie stanu finansowego nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z zaskarżonej decyzji, nawet przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt: I OZ 737/14). Każda bowiem decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji można otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. akt: II GZ 684/13). Zaznaczyć należy, że przymusowa realizacja zobowiązań podatkowych w drodze egzekucji ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego, jednak wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej, a instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. W świetle powyższego Sąd uznał, że Skarżący nie uprawdopodobnił, iż w stosunku do niego zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.