III SA/Wa 3434/16

Dnia 19 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2012 r. postanawia odrzucić skargę. F. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "Skarżąca") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2012 r. Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2016 r. Skarżącą wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2000 zł stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Od powyższego postanowienia Skarżąca złożyła sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu sprzeciwu Skarżącej, postanowieniem z dnia 24 lutego 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie starszego referendarza sądowego. Zarządzeniem z dnia 28 marca 2016 roku wezwano Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 17 listopada 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Korespondencja sądowa adresowana do Skarżącej, pomimo podwójnego awizowania, tj. w dniu 3 kwietnia 2017 r. (pierwsze awizo) i w dniu 11 kwietnia 2017 r. (powtórne awizo), nie została przez nią odebrana. W konsekwencji, ww. zarządzenie zostało uznane za doręczone Skarżącej, w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a") z dniem 18 kwietnia 2017 r. (k. 94 akt sądowych). Skarżąca do 6 lipca 2017 r. nie uiściła należnego wpisu od skargi, o czym świadczy znajdująca się w aktach sprawy informacja z 14 lipca 2017 r. (k. 95 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie korespondencja sądowa adresowana do Skarżącej, pomimo podwójnego awizowania, tj. w dniu 3 kwietnia 2017 r. (pierwsze awizo) i w dniu 11 kwietnia 2017 r. (powtórne awizo), nie została przez Skarżącą odebrana. Tym samym – mając na uwadze treść art. 73 p.p.s.a. – należało przyjąć, że przesyłka ta została Skarżącej zastępczo doręczona w dniu 18 kwietnia 2017 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a. (mając na uwadze, że dzień 17 kwietnia 2017 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy, a za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 19 kwietnia 2017 r., upłynął zaś z dniem 25 kwietnia 2017 r. Skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 6 lipca 2017 r. nie odnotowano wpływu wpisu, należało uznać, że Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.