III SA/Wa 3442/08

WyrokWSA w Warszawie2009-05-26

Skład orzekający: Jerzy Płusa, Bożena Dziełak, Hieronim Sęk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy złożenie przysięgłego tłumaczenia zagranicznego zaświadczenia zamiast jego oryginału, w odpowiedzi na wezwanie organu podatkowego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwrot podatku VAT, jest skutecznym uzupełnieniem tych braków?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że złożenie przysięgłego tłumaczenia zagranicznego zaświadczenia zamiast jego oryginału nie jest skutecznym uzupełnieniem braków formalnych wniosku o zwrot podatku VAT. Wymóg dołączenia oryginału zaświadczenia jest wymogiem formalnym, a jego niespełnienie w wyznaczonym terminie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia. Złożenie oryginału dokumentu na późniejszym etapie postępowania (np. przy zażaleniu) nie sanuje pierwotnego braku formalnego.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o zwrot podatku VAT za 2005 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wezwał go do uzupełnienia wniosku o oryginał zagranicznego zaświadczenia potwierdzającego status podatnika VAT. Skarżący zamiast oryginału złożył jedynie jego przysięgłe tłumaczenie. Naczelnik Urzędu Skarbowego pozostawił wniosek bez rozpatrzenia, uznając brak formalny. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Skarżący wniósł skargę do WSA, argumentując, że tłumaczenie powinno być wystarczające i że oryginały zostały złożone później.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Hieronim Sęk (sprawozdawca), Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2009 r. sprawy ze skargi G. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług oddala skargę 1. S. G. (dalej: Strona lub Skarżący) wnioskiem nadanym drogą pocztową w dniu 30 czerwca 2006 r., który wpłynął do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. (dalej: Naczelnik US) w dniu [...] lipca 2006 r. wystąpił o zwrot podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT) za okres od stycznia do grudnia 2005 r. w wysokości 53.803 zł, zapłaconego z tytułu nabycia usług na terytorium Polski. 2. Naczelnik US uznał, że złożony wniosek o zwrot podatku VAT zawiera braki formalne. Pismem z dnia [...] grudnia 2006 r. wezwał zatem Stronę w trybie art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), dalej: O.p., do uzupełnienia wniosku o oryginał zaświadczenia wskazującego, że podmiot uprawniony do zwrotu podatku VAT jest podatnikiem podatku od towarów i usług lub podatku o podobnym charakterze zarejestrowanym w kraju siedziby lub miejsca zamieszkania albo miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. W wezwaniu organ podatkowy wskazał również, że zaświadczenie powinno zawierać informacje o rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej, a w przypadku sporządzenia go w języku obcym - należy dołączyć oryginał tłumaczenia przysięgłego. Powyższe wezwanie zawierało pouczenie, iż nieuzupełnienie braków formalnych wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania skutkować będzie pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia. 3. Odpowiadając na ww. wezwanie pełnomocnik Strony w piśmie z dnia [...] lutego 2007 r. wyjaśnił, że w załączeniu przesyła 11 stron przysięgłego tłumaczenia na język polski żądanych dokumentów potwierdzających zarejestrowanie i prowadzenie działalności przez Stronę pod określonymi numerami podatkowymi. 4. Naczelnik US postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. pozostawił wniosek o zwrot podatku VAT z dnia [...] lipca 2006 r. bez rozpatrzenia. Jako powód takiego rozstrzygnięcia wskazał, że Strona nie uczyniła zadość wezwaniu, bowiem nie złożyła oryginału żądanego dokumentu, lecz wyłącznie jego tłumaczenie przysięgłe (tłumaczenie zaświadczenia z dnia 11 lipca 2006 r.). Organ dodał, że bez oryginału przetłumaczonego zaświadczenia, samo tłumaczenie nie może stanowić dowodu w postępowaniu. Aby uznać je za dowód należało złożyć oryginał obcojęzycznego dokumentu i oryginał jego urzędowego tłumaczenia. 5. W zażaleniu od ww. postanowienia pełnomocnik Strony domagał się uznania wniosku o zwrot podatku VAT za zasadny. Wyjaśnił, że przez niedopatrzenie nie załączono do pisma z dnia [...] lutego 2007 r. żądanych oryginałów dokumentów, tylko tłumaczenia tych dokumentów. Dokumenty te zostały zabrane przez pośrednika do Niemiec i dopiero po ich otrzymaniu niezwłocznie je przesłano, załączając je do zażalenia. W uzupełnieniu zażalenia, zawartym w piśmie z dnia [...] września 2008 r., zarzucono naruszenie: art. 27 Konstytucji RP w związku z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim przez ich niezastosowanie; § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. Nr 89, poz. 851), dalej: rozporządzenie z 2004 r.; art. 169 § 1 O.p. przez zastosowanie niewłaściwej kwalifikacji braków wniosku o zwrot VAT. Nawiązując do konieczności posługiwania się w postępowaniu podatkowym dokumentami sporządzonymi w języku polskim, pełnomocnik Strony stwierdził, że złożenie tłumaczenia przysięgłego zaświadczenia obcojęzycznego równoznaczne było ze złożeniem oryginału tegoż dokumentu. Ponadto, w jego ocenie w sprawie nie wystąpił brak formalny, który uniemożliwiałby nadanie wnioskowi właściwego biegu, a tym samym wniosek powinien być rozpatrzony merytorycznie. 6. Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej: Dyrektor IS) postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika US z dnia [...] marca 2007 r. W uzasadnieniu wskazał, że warunkiem koniecznym do uzyskania zwrotu podatku VAT jest przedłożenie oryginału zaświadczenia, o którym wyżej była mowa. Nie złożenie takiego zaświadczenia w oryginale stanowiło brak formalny wniosku i w tej sytuacji zasadne było wezwanie Strony do usunięcia tegoż braku. Nie usunięcie go zaś w wyznaczonym terminie skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia. W ocenie Dyrektora IS złożenie tłumaczenia żądanego zaświadczenia nie oznaczało realizacji treści wezwania. 7. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora IS z dnia [...] października 2008 r. pełnomocnik Skarżącego postawił zarzuty takie jak w zażaleniu, uzasadniając je w analogiczny sposób. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Naczelnika US z dnia [...] marca 2007 r. i zasądzenie kosztów postępowania. Dodatkowo zwrócił uwagę, że wraz z zażaleniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. złożono oryginały dokumentów, o które Strona była wzywana pismem z dnia [...] grudnia 2006 r. Stąd w ocenie pełnomocnika Skarżącego nie ma podstaw do uznania, iż w sprawie istnieje brak formalny. 8. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IS wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowienia. Stwierdził, że przedłożenie oryginału zaświadczenia z dnia 11 lipca 2006 r. na etapie postępowania zażaleniowego nie miało wpływu na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a zarzuty w niej zawarte były chybione. I. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). II. Badając rozpoznaną sprawę w ramach powyższych przepisów Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego postanowienia Dyrektora IS z dnia [...] października 2008 r. III. Kwestią wymagającą przesądzenia w niniejszej sprawie była w istocie ocena, czy w sposób odpowiadający prawu pozostawiono wniosek Strony o zwrot podatku VAT bez rozpatrzenia. Zdaniem organów podatkowych wskazany wniosek zawierał brak formalny w postaci nie dołączenia do niego oryginału zaświadczenia, o którym mowa w § 5 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 2004 r. W wyznaczonym terminie brak ten nie został usunięty, gdyż Strona w odpowiedzi na wezwanie złożyła jedynie tłumaczenie przysięgłe tego dokumentu, co w ocenie organów nie mogło zostać uznane za uzupełnienie braku. IV. W ocenie Sądu w rozpoznanej sprawie prawidłowe były ustalenia organów podatkowych dotyczące ustaleń faktycznych. W ramach tych ustaleń nastąpiła też właściwa kwalifikacja prawna. Zasadnie przyjęto, że Skarżący miał obowiązek dołączyć do wniosku oryginał zaświadczenia, o którym była wyżej mowa. Brak takiego zaświadczenia zakwalifikować należało jako brak formalny wniosku. Kwalifikacja taka wynika z treści przepisów rozporządzenia z 2004 r. Paragraf 5 ust. 1 ww. rozporządzenia stanowi, iż zwrot podatku następuje na wniosek podmiotu uprawnionego. Z kolei w ust. 4 pkt 2 przywołanego paragrafu przewidziano, że do wniosku dołącza się oryginał zaświadczenia (podkreśl. Sądu), według wzoru stanowiącego załącznik nr 2 do rozporządzenia, wskazującego, że podmiot uprawniony jest podatnikiem podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze zarejestrowanym w kraju siedziby lub miejsca zamieszkania albo stałego miejsca prowadzenia działalności. Zaświadczenie takie wydaje organ podatkowy w kraju siedziby lub miejsca zamieszkania albo stałego miejsca prowadzenia działalności podmiotu uprawnionego, o czym stanowi § 5 ust. 6 ww. rozporządzenia. Złożenie oryginału powyższego zaświadczenia jest zatem wymogiem formalnym wniosku o zwrot podatku VAT. Powyższe oznaczało konieczność wezwania Strony do usunięcia braku pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Zgodnie bowiem z art. 169 § 1 O.p. jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Skarżący mimo wezwania nie usunął w sposób skuteczny ww. braku. We wskazanym 7 dniowym terminie (liczonym od daty otrzymania wezwania w tym przedmiocie) nie złożył oryginału zaświadczenia, o którym mowa w art. 5 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 2004 r. W wyniku wezwania z dnia [...] grudnia 2006 r. nadesłano tylko tłumaczenie przysięgłe przedmiotowego zaświadczenia. Takie tłumaczenie nie czyniło zadość wezwaniu. Konstatacji tej nie mogą zmienić wywody Skarżącego dotyczącego konieczności posługiwania się w postępowaniu podatkowym dokumentami przetłumaczonymi na język polski. Ten element leży w sferze możliwości czynienia ustaleń faktycznych. Natomiast wymóg formalny z samej istoty zawiera w sobie element określonego zakresu formalizmu odnoszonego do danego podania. Dodać należało, że złożenie oryginału ww. zaświadczenia przy zażaleniu od postanowienia organu pierwszej instancji jako spóźnione nie mogło sanować braku formalnego. Jak już była mowa, usunięcia braków należy dokonać w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 26 stycznia 2007 r., a oryginały żądanych dokumentów złożono dopiero przy zażaleniu, które wpłynęło do Naczelnika US w dniu [...] kwietnia 2007 r. W takim stanie rzeczy prawidłowe było pozostawienie wniosku o zwrot podatku VAT bez rozpatrzenia. V. Zgodnie z art. 151 P.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. W oparciu o ten przepis Sąd orzekł zatem jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło