III SA/Wa 3446/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. U. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...]września 2011 r. nr [...] w przedmiocie uznania wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych za bezprzedmiotowy i umorzenia postępowania w sprawie postanawia wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania W piśmie z 29 marca 2012 r. Skarżący Z. U. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W związku z tym pismem z 12 kwietnia 2012 r. wezwano go do nadesłania wypełnionego formularza PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to doręczono Skarżącemu w dniu 2 maja 2012 r. Zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin upływał więc w dniu 9 maja 2012 r. (środa). Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania Skarżący nie przesłał żądanego formularza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Postępowanie o przyznanie prawa pomocy wszczynane jest na wniosek strony, o czym stanowi art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako: "P.p.s.a.". Wniosek ten składa się na urzędowym formularzu. Wymóg ten wynika z art. 252 § 2 P.p.s.a. Wzory formularzy określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Stosownie do § 1 tego rozporządzenia wniosek o przyznanie prawa pomocy osoba fizyczna składa na formularzu oznaczonym symbolem "PPF", osoba prawna zaś (lub inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej) na formularzu oznaczonym symbolem "PPPr". W literaturze przedmiotu podkreśla się, że wprowadzenie do postępowania sądowoadministracyjnego urzędowego formularza podyktowane jest potrzebą stosowania jednolitych kryteriów dla wszystkich podmiotów ubiegających się o prawo pomocy, a ponadto wymuszeniem na wnioskodawcy zawarcia we wniosku informacji niezbędnych do podjęcia rozstrzygnięcia (B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis 2009, s. 651). Skutki prawne niezłożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu reguluje art. 257 P.p.s.a. Stanowi on, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 21 kwietnia 2008 r. (sygn. akt I OPS 1/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl) sankcję tę stosuje się po bezskutecznym wezwaniu strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie takie wezwanie do Skarżącego skierowano. Wysłano mu również formularz PPF, co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, gdzie rodzaj przesyłki określono jako "wezw o wypełn. form. PPF (w zał. PPF)". Wbrew wezwaniu Skarżący nie nadesłał jednak żądanego formularza. Z tych względów jego wniosek o przyznanie prawa pomocy, zawarty w piśmie z 29 marca 2012 r., należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 257 oraz art. 254 § 1 P.p.s.a.