III SA/Wa 3454/14

Dnia 13 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak - Osetek, po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. sp. z o.o z siedzibą w G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi C. sp. z o.o z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Skarżąca – C. sp. z o.o z siedzibą w G., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W skardze Skarżąca zawarła ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. W osnowie wniosku podniosła, że bezpodstawnie przedłużający się zwrot podatku od towarów i usług powoduje brak środków na dokonanie płatności dla podwykonawców, aby Skarżąca mogła zrealizować kontrakt z podmiotem rosyjskim. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Co istotne, podstawową przesłanką przyznania ochrony tymczasowej jest możliwość wykonania aktu, którego dotyczy wniosek. Wstrzymanie wykonania jest bowiem bezprzedmiotowe, gdy decyzja lub postanowienie nie podlegają w ogóle wykonaniu. Zaznaczenia wymaga przy tym, że nie każdy akt administracyjny wymaga wykonania i nadaje się do wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza bowiem spowodowanie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania lub znoszeniu zachowania innego podmiotu. Nie kwalifikują się do wykonania natomiast m. in. wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych oraz takie, które nie nakładają na stronę postępowania żadnych uprawnień lub obowiązków. Stwierdzić należy zatem, iż zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia jest aktem administracyjnym nie podlegającym wykonaniu, gdyż jest aktem proceduralnym, stwierdzającym zaistnienie przesłanek warunkujących dopuszczalność wniesienia zażalenia. Postanowienie takie nie nakłada na Skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. W konsekwencji skoro zaskarżonemu postanowieniu brak przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jego wykonania, to wniosek Skarżącej nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.