III SA/Wa 3456/17
PostanowienieWSA w Warszawie2018-01-29
Skład orzekający: Starszy Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny, uzasadniając tym samym przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ strona skarżąca nie wykazała w sposób wystarczający swojej sytuacji materialnej. Pomimo deklaracji o trudnej sytuacji finansowej, braku dochodów i posiadania osób na utrzymaniu, strona nie przedstawiła wymaganych dokumentów potwierdzających jej twierdzenia, co uniemożliwiło sądowi dokonanie oceny jej zdolności do ponoszenia kosztów postępowania. Nie wykazano również, aby niemożliwe było gospodarowanie posiadanym majątkiem ruchomym, którego wartość przekraczała wymagane koszty sądowe.Stan faktyczny
Strona skarżąca L. W. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, powołując się na złą sytuację materialną, posiadanie dwóch córek na utrzymaniu i brak dochodów. Przedstawiła informacje o zajętym rachunku bankowym, posiadanych udziałach w spółce oraz samochodzie. Sąd wezwał stronę do przedstawienia dodatkowych dokumentów, jednak strona nie wykazała w sposób wystarczający swojej sytuacji finansowej ani niemożności gospodarowania posiadanym majątkiem.Rozstrzygnięcie
Odmówiono Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Starszy Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 29/01/2018 r po rozpoznaniu wniosku L. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...]/08/2017 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odmówić Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie
1) Zgodnie z art. 245 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona – tj. zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Okoliczności uzasadniające potrzebę przyznania stronie prawa pomocy powinna wykazać – strona.
2) Skarżący L. W. pismem z 27/12/2017 r. i następnie wnioskiem zawartym na formularzu PPF (data 22/1/ 2018 r), zwrócił się przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Powołał się na złą sytuację materialną. Wskazał, że posiada dwie córki na utrzymaniu, nie osiąga dochodu netto, rachunek bankowy (445 zł) został zajęty w czasie postępowania egzekucyjnego, posiada [...] 2,5 l (wartość ok 10 tys zł) oraz [...] udziałów w sp. z o.o. o wartości 2500,- zł.
Wykonując wezwanie z 29/12/2017 r. poinformował o tym, że w 2016 i 2017 r. nie uzyskał żadnego dochodu, zatem nie może przedstawić zestawienia dochodów. Utrzymuje się dzięki pomocy rodziny w postaci "drobnych kwot, niezbędnych wydatków oraz żywności". Koszt obsługi prawnej ponoszony jest przez rodzinę. Nadto przedstawił skalę zobowiązań wobec organów podatkowych i – w konsekwencji – wobec banku (pkt 8 pisma z 22/1/2018 r.) oraz zadeklarował całkowitą niezdolność do ponoszenia kosztów postępowania.
3) Jedyny wymagany na obecnym etapie koszt sądowy, to wpis od skargi w kwocie 1,5 tys zł w badanej przez urzędnika sądowego sprawie. Do tego zakresu prawa pomocy, tj kosztów wymagalnych, referendarz sądowy ograniczył rozpoznanie wniosku: sytuacja życiowa Strony Skarżącej może bowiem zmieniać się. Spór dotyczy prawa Skarżącego do skorzystania z ulgi "meldunkowej".
Referendarz sądowy, na tym etapie postępowania, daje wiarę twierdzeniom Strony o subiektywnym przekonaniu o jej nienajlepszej sytuacji życiowej, jednakże bez złożenia dokumentów wymienionych w doręczonych Skarżącemu wezwaniach, czyli bez konkretnych wartości liczbowych i "ekonomicznych" nie może – z korzyścią dla Strony – ocenić jej, gołosłownych, oświadczeń. Wątpliwości budzi w szczególności niemożność wygospodarowania kwoty niespełna 1,5 tys tytułem wymagalnych kosztów sądowych w sytuacji, kiedy Skarżący, z jednej strony deklaruje ponoszenie kosztów utrzymania dwóch córek, zaś z drugiej strony nie udziela informacji ani o uzyskiwanych świadczeniach alimentacyjnych (względnie przyczynach nieuzyskiwania ich), ani szczegółowych informacji, zgodnie z wytycznymi z pkt 7 wezwania, o środkach bieżącego utrzymania. Być może rozstrzygnięcie, w jakimś zakresie byłoby inne, gdyby Skarżący zdecydował się wyjawić szczegóły dotyczące finansowania osoby, której zdecydował się powierzyć działanie w jego imieniu.
Nieistotne niemal dla wyniku sprawy jest to, że Skarżący nie wykazał, by niemożliwe było gospodarowanie posiadanym przez niego majątkiem ruchomym (samochodem, udziałami w spółce), o wartości znacznie przekraczającej wysokość wymaganych kosztów sądowych w sprawie.
4) Dlatego, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., należy zadecydować jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło