III SA/Wa 346/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. J. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi E. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi - Skarżący – E. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. Skarżący pismem z dnia 11 lutego 2014 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W dniu 21 marca 2014 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo Skarżącego z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący jako przyczynę uchybienia terminowi wskazał na swoje problemy zdrowotne. Ponadto wyjaśnił, że wychowuje czworo dzieci. Wskazał, że to najstarszy syn miał zapłacić należny wpis, jednakże na skutek wypadku przy pracy cierpi na [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie - art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.". Jednakże - zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu i z uprawdopodobnieniem okoliczności wskazujących na brak winy w jego uchybieniu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana (art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.) w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, a w ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że Skarżący spełnił warunki formalne wymienione w art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.) Zdaniem Sądu, Skarżący ponosi winę w wyborze osoby, której powierzył obowiązek uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący miał bowiem świadomość o problemach zdrowotnych syna, w związku z czym powinien był zakładać możliwość nie wywiązania się chorego syna z powierzonego mu zadania. Skarżący nie może zatem twierdzić, że niedochowanie terminu nastąpiło bez jego winy. Wskazać również należy, iż Skarżący nie wykazał, że poza najstarszym synem czynności tej nie mogły wykonać pozostali domownicy. Zdaniem Sądu, w świetle okoliczności przytoczonych przez Skarżącego, jest oczywiste, że opóźnienie w dochowaniu tego terminu przez Skarżącego, miało charakter zawiniony w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Skarżący nie uprawdopodobnił bowiem, że choroba na którą zapadł, uniemożliwiała mu uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 i 87 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji uzasadnienia.