III SA/Wa 3462/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2009r. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Wójtowi Gminy G. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kwotę 500 zł (pięćset złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Wójt Gminy G. (dalej zwany: "Skarżącym"), pismem z 6 października 2014r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] sierpnia 2014r. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. , po rozpatrzeniu odwołania D. G. , uchyliło decyzję Wójta Gminy G. z [...] lipca 2014r. określającą wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2009 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej zwanej: "P.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W świetle powołanego art. 50 P.p.s.a. wyróżnia się dwie grupy podmiotów mających legitymację do wniesienia skargi. Do pierwszej grupy zalicza się te, którym uprawnienie to przysługuje w celu ochrony ich naruszonego interesu prawnego. Drugą grupę podmiotów stanowią zaś te, których uprawnienie do wniesienia skargi zostało przyznane w celu obrony cudzych spraw, ze względu na konieczność ochrony porządku prawnego. W rozpoznawanej sprawie skargę wniósł organ administracji publicznej – Wójt Gminy G. , który orzekał w pierwszej instancji. W orzecznictwie utrwalony jest natomiast pogląd, zgodnie z którym w postępowaniu administracyjnym jednostka samorządu terytorialnego może występować albo w charakterze strony, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego przyznają stronom postępowania administracyjnego, albo jako organ administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm.). W drugim przypadku organ chroni interes jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Powierzenie więc organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego (uchwała siedmiu sędziów NSA z 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03, ONSA 2003/4/15). W związku z tym stwierdzić należy, że skoro skargę wniósł podmiot niemający legitymacji do złożenia skargi, należy ją uznać za niedopuszczalną. Sąd, w tej sytuacji na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji. O zwrocie kwoty 500 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.