III SA/Wa 3469/05

WyrokWSA w Warszawie2006-02-14

Skład orzekający: Grażyna Nasierowska, Jakub Pinkowski, Artur Kot

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji ustalającej wysokość ryczałtu ewidencjonowanego jest zgodne z prawem, jeśli odwołanie dotyczy decyzji organu pierwszej instancji, która została uchylona decyzją organu odwoławczego?
Ratio decidendi
Postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania jest zgodne z prawem, jeśli odwołanie zostało wniesione od decyzji organu pierwszej instancji, która została już wyeliminowana z obrotu prawnego na mocy decyzji organu odwoławczego. W takiej sytuacji nie istnieje przedmiot zaskarżenia, a samo odwołanie jest niedopuszczalne, nawet jeśli skarżący błędnie uważa, że odwołuje się od decyzji organu odwoławczego.
Stan faktyczny
Skarżący A. N. wniósł odwołanie od decyzji Urzędu Skarbowego w S. ustalającej wysokość ryczałtu ewidencjonowanego za 2000 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem stwierdził niedopuszczalność tego odwołania, wskazując, że jest to drugie odwołanie od tej samej decyzji, która została już uchylona decyzją Izby Skarbowej w S. Skarżący wniósł skargę do WSA, twierdząc, że odwołanie dotyczyło decyzji Izby Skarbowej w S., a nie pierwotnej decyzji Urzędu Skarbowego. WSA oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Pinkowski, Asesor WSA Artur Kot (spr.), Protokolant Barbara Czyżewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2006 r. sprawy ze skargi A. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji ustalającej wysokość ryczałtu ewidencjonowanego za 2000r. oddala skargę Z akt sprawy wynika, że pismem z [...] września 2005 r. A. N. wniósł odwołanie od decyzji Urzędu Skarbowego w S. z [...] grudnia 2001 r. ustalającej wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu niezaewidencjonowanego za 2000 r. w kwocie [...] zł. Podniósł, że została ona wydana z naruszeniem prawa, na tle wadliwie ustalonego stanu faktycznego sprawy. Urząd Skarbowy w S. zawyżył bowiem zdaniem skarżącego podstawę opodatkowania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r., a także podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług za poszczególne miesiące 2000 r. Wystąpił jednocześnie o zwrot nienależnie pobranych kwot, powołując się przy tym na decyzję Izby Skarbowej w S. z [...] kwietnia 2002 r. uchylającą w całości decyzję organu podatkowego I instancji i ustalającą wysokość należnego za 2000 r. ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w kwocie [...] zł. Postanowieniem z [...] października 2005 r., działając na podstawie art. 5 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1267 ze zm.) oraz art. 228 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził niedopuszczalność odwołania A. N. wniesionego pismem z [...] września 2005 r. Uzasadniając swoje stanowisko wyjaśnił, że zgodnie z art. 127 Ordynacji podatkowej postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne. Polega ono na dwukrotnym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu tej samej sprawy. Wyczerpanie tej możliwości powoduje niedopuszczalność odwołania. Wykazał, że odwołanie wniesione pismem z [...] września 2005 r. jest drugim odwołaniem od decyzji Urzędu Skarbowego w S. z [...] grudnia 2001 r. ustalającej wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu niezaewidencjonowanego za 2000 r. w kwocie [...] zł. Przypomniał, że w związku z wniesieniem - pismem z [...] grudnia 2001 r. - pierwszego odwołania od tej decyzji, Izba Skarbowa w S. decyzją ostateczną z [...] kwietnia 2002 r. uchyliła w całości decyzję organu podatkowego I instancji. W związku z powyższym, Dyrektor Izby Skarbowej w W. uznał, że brak jest podstaw do podjęcia kolejnego postępowania odwoławczego na postawie pisma A. N. z [...] września 2005 r. Skarżący, niezadowolony z rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Skarbowej w W., pismem z [...] listopada 2005 r. wniósł skargę na jego postanowienie z [...] października 2005 r. Wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o uznanie tego postanowienia za niezgodne z obowiązującym prawem, z powodu naruszenia podstawowych zasad postępowania podatkowego wyrażonych w art. 120, art. 121 i art. 122 Ordynacji podatkowej, tj. zasady praworządności, zasady pogłębiania zaufania do organów podatkowych oraz zasady prawdy obiektywnej. Powołał się przy tym na ostateczną decyzję w sprawie podatku od towarów i usług wydaną [...] listopada 2002 r. przez Urząd Skarbowy w S., po ponownym rozpoznaniu sprawy, w związku z uchyleniem wcześniejszej decyzji przez Izbę Skarbową w S. Uzasadniając swoje stanowisko A. N. "z całą mocą" zauważył, że odwołanie dotyczy ostatecznej decyzji Izby Skarbowej w S. z [...] kwietnia 2002 r. uchylającej w całości decyzję organu podatkowego I instancji i ustalającą wysokość należnego za 2000 r. ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w kwocie [...] zł. Podniósł, że próbuje - jak dotąd bezskutecznie - wzruszyć właśnie tą decyzję. Zaskarżone postanowienie dotyczy natomiast "decyzji pierwotnej Urzędu Skarbowego" za 2000 r. Po opisaniu przebiegu postępowania kontrolnego oraz podatkowego w zakresie prawidłowości jego rozliczeń z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych oraz w zakresie podatku od towarów i usług za 2000 r. oświadczył, że jego zdaniem "nowe dowody w sprawie i okoliczności w jakich powstały dają podstawy do weryfikacji decyzji Izby Skarbowej [...] z [...] kwietnia 2002 r. Przedstawił nadto swoje wyliczenia dotyczące ustalenia wysokości należnego za 2000 r. ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymał dotychczasową argumentację i wniósł o jej oddalenie. Zauważył nadto, że oświadczenie skarżącego, iż odwołanie wniesione pismem z [...] września 2005 r. odnosi się do decyzji ostatecznej z [...] kwietnia 2002 r., "nie znajduje potwierdzenia w jego treści". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku postanowienia) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się w pierwszej kolejności do ustalenia jej stanu faktycznego poprzez zbadanie prawidłowości ustaleń dokonanych przez organ podatkowy co do przedmiotu odwołania wniesionego przez skarżącego pismem z [...] września 2005 r. Zdaniem skarżącego, jego pismo z [...] września 2005 r. dotyczyło odwołania od ostatecznej decyzji Izby Skarbowej w S. z [...] kwietnia 2002 r., a nie od poprzedzającej ją decyzji Urzędu Skarbowego w S. z [...] grudnia 2001 r. Zauważyć zatem należy, że treść pisma skarżącego z [...] września 2005 r. nie budzi najmniejszych wątpliwości Sądu. Wbrew twierdzeniom skarżącego przedstawionym w uzasadnieniu skargi, pismo to zawiera odwołanie od decyzji Urzędu Skarbowego w S. z [...] grudnia 2001 r. Nie sposób uznać go za odwołanie od decyzji ostatecznej Izby Skarbowej w S. z [...] kwietnia 2002 r. Świadczy o tym zarówno wskazanie przez skarżącego adresata jego pisma, tj. "Izby Skarbowej w W. za pośrednictwem Urzędu Skarbowego w S.", jak również wskazanie numeru zaskarżonego aktu oraz imienne wskazanie osoby, która podpisała tą decyzję z upoważnienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w S.. Dodać przy tym należy, że ostateczna decyzja Izby Skarbowej nie mogła zostać wzruszona w drodze odwołania, lecz w drodze skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Decyzja ta zawiera zresztą stosowne pouczenie. Oświadczenie skarżącego w tym zakresie należy zatem uznać za niezgodne z rzeczywistością. Z akt sprawy wynika nadto, że skarżący ma rację twierdząc, iż w przeszłości bezskutecznie ubiegał się o wyeliminowanie z obrotu prawnego ostatecznej decyzji Izby Skarbowej w S. z [...] kwietnia 2002 r. Decyzją z [...] marca 2004 r., po rozpatrzeniu wniosku skarżącego z [...] stycznia 2004 r. i wznowieniu postępowania w sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej w W. odmówił bowiem uchylenia dotychczasowej decyzji Izby Skarbowej w S. z [...] kwietnia 2002 r. Następnie, po rozpatrzeniu odwołania A. N. z [...] kwietnia 2004 r. od decyzji z [...] marca 2004 r., Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy W ocenie składu orzekającego Sądu w niniejszej sprawie, odwołanie skarżącego wniesione pismem z [...] września 2005 r. należy uznać za niedopuszczalne z przyczyn o charakterze przedmiotowym. Pomijając fakt, iż jest to drugie odwołanie od decyzji Urzędu Skarbowego w S. z [...] grudnia 2001 r., to przede wszystkim brak jest przedmiotu zaskarżenia. Jak wcześniej wykazano, decyzja ta została bowiem wyeliminowana z obrotu prawnego na mocy decyzji Izby Skarbowej w S. z [...] kwietnia 2002 r., po rozpoznaniu odwołania A. N. z [...] grudnia 2001 r., tj. pierwszego odwołania od tejże decyzji. Sąd uznał zatem, że organ podatkowy nie naruszył wskazanych w skardze lub innych przepisów prawa wydając - na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej - zaskarżone postanowienie z [...] października 2005 r., a skargę na to postanowienie należy uznać za oczywiście bezzasadną. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm), Sąd orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło