III SA/Wa 3471/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz kwoty nadwyżki do przeniesienia na kolejny okres rozliczeniowy w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r. postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy - We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPPr E. Sp. z o.o. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazała, że jest firmą działającą w branży usług budowlanych, która obecnie przeżywa głęboki kryzys. Spółka w ostatnich latach odnotowała duży spadek obrotów. W związku z tym prowadzi zaawansowane negocjacje w zakresie świadczenia usług zarządzania hotelem. Spółka wskazała, że obecnie nie dysponuje środkami finansowymi pozwalającymi na pokrycie kosztów procesu, a w szczególności wpisu od skargi. Podniosła również, że wszystkie należące do niej rachunki bankowe zostały zajęte w toku postępowania egzekucyjnego wszczętego na podstawie zaskarżonej decyzji. Spółka oświadczyła, że wysokość jej kapitału zakładowego wynosi [...] zł, wartość środków trwałych [...] zł, a zysk za ostatni rok obrotowy według bilansu wyniósł 488.353,13 zł. Na dwóch z trzech rachunków bankowych Spółka nie posiada środków, stan trzeciego konta wynosi 67,46 zł. Wnioskodawczyni wskazała również, że największą część majątku Spółki stanowi lokal użytkowy przy ul. [...] w W., przy czym z uwagi na bezprawne działania wspólnoty mieszkaniowej Spółka nie może nim dysponować. Do wniosku Spółka załączyła deklarację CIT-8, deklaracje VAT-7 za IX, X i XI 2012 r., historię trzech rachunków bankowych, zawiadomienie o zajęciu wraz z tytułem wykonawczym, kopię wyroku dotyczącą nieruchomości przy ul. [...]. Mimo wezwania Skarżąca nie wykazała i nie udokumentowała wysokości miesięcznych przychodów oraz kosztów ich uzyskania, poprzez nadesłanie np. kopii z podatkowej księgi przychodów i rozchodów za ostatnie dwa miesiące, bilansu za II półrocze 2012 r. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Przyznanie prawa pomocy stanowi odstępstwo od wynikającej z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm. - dalej "P.p.s.a.") zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z prowadzeniem postępowania sądowoadministracyjnego, które są dochodami budżetu państwa (zob. art. 212 § 2 P.p.s.a.). Jest to zatem swoista forma dotowania strony przez państwo, poprzez zapewnienie jej bezpłatnego udziału w tym postępowaniu. Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. osoba prawna, a także inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (tak w niniejszej sprawie) - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Jak bowiem wynika z nadesłanych materiałów, mimo wszczęcia postępowania egzekucyjnego Skarżąca nadal prowadzi działalność gospodarczą z tytułu, której generuje zyski. Z oświadczeń złożonych na formularzu PPPr wynika, że za ostatni rok obrotowy zysk Spółki wyniósł 488.353,13 zł. Skalę działalności prowadzonej przez Skarżącą obrazują również deklaracje VAT-7. I tak we wrześniu 2012 r. wartość dokonanych przez Spółkę dostaw towarów i usług wyniosła łącznie 584.086 zł, zaś zakupów 440.148 zł. Podobnie wartości te wyglądały we wrześniu 2012 r., gdzie sprzedaż wyniosła 395.396 zł, a zakupy 507.237 zł, w październiku 2012 r. sprzedaż wyniosła 427.398 zł, a zakupy 316.562 zł. Ponadto z nadesłanych wyciągów z rachunków bankowych wynika, że przynajmniej do 18 stycznia 2013 r. Spółka mogła swobodnie dysponować środkami na rachunkach bankowych. Dodatkowo, wysokość miesięcznych obrotów na rachunkach bankowych Spółki świadczy o znacznych rozmiarach prowadzonej działalności. Na jednym z trzech rachunków bankowych Spółki (wyciąg za okres od 01.10.20012 do 22.01.2013 r.) uznania wyniosły 3.155.560,55 zł, obciążenia 3.180.493,09 zł. Przykładowo 18.01.2013 r. na rachunek Spółki wpłynęła kwota 53.100 zł tytułem "zaliczki do umowy", 10.01.2013 r. kwota 59.000 zł tytułem "zaliczki za IV etap", 31.12.2012 r. kwota 18.200 zł tytułem "zaliczki", 28.12.2012 r. kwota 60.000 zł tytułem "zaliczki", 27.12.2012 r. kwota 750.000 zł tytułem "zaliczki IV etap", 21.12.2012r. kwota 25.000 zł tytułem "zasilenie", 20.12.2012 r. kwota 14.503,11 zł tytułem "odsetek od depozytu", 19.12.2012 r. kwota 30.000 zł tytułem "zaliczki", 14.12.2012 r. 44.000 zł tytułem "zaliczki", 07.12.2012 r. kwota 200.000 zł tytułem "zaliczka IV etap". Na drugim z rachunków bankowych Spółki (wyciąg za okres od 01.10.20012 do 22.01.2013 r.) uznania wyniosły 138.000 zł, obciążenia 159.706,17 zł, a na trzecim z rachunków – uznania 169.000 zł, obciążenia 186.480,19 zł. Mając powyższe na uwadze trudno zatem przyjąć, że Skarżąca nie była wstanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów związanych z prowadzonym przezeń sporem sądowym. Na obecnym etapie kosztem takim jest wpis od skargi w kwocie 11.459 zł. Środki te mogły być pozyskane chociażby z uzyskanych odsetek od depozytu w wysokości 14.503,11 zł (wpływ na rachunek 20.12.2012 r.) Z tej przyczyny na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.