III SA/Wa 348/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, Sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w W. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2016r., sygn. akt III SA/Wa 348/15 wydanego w sprawie ze skargi I. Sp. J. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy postanawia odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2016r. sygn. akt III SA/Wa 348/15 Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2016r., sygn. akt III SA/Wa 348/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2014r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2008r. oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz I. Sp. J. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka" lub "Skarżąca") kwotę 14 918 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 29 marca 2016r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. złożył wniosek o wykładnię powyższego wyroku. W uzasadnieniu pisma powołał się na fragment uzasadnienia ww. wyroku, w którym Sąd argumentując bezzasadność podniesionego przez Spółkę na stronie 3 skargi zarzutu o naruszeniu "art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie decyzji określającej zobowiązanie podatkowe skarżącej z tytułu podatku VAT za grudzień 2008r. pomimo upływu 5 letniego terminu przedawnienia tego zobowiązania", stwierdził: "Termin płatności podatku od towarów i usług za grudzień 2008r. upłynął w dniu 25 stycznia 2009r., a zatem pięcioletni termin przedawnienia zobowiązania podatkowego przewidziany w art. 70 § 1 O.p. upłynął z dniem 31 grudnia 2014r. Zaskarżona decyzja wydana została natomiast 2 grudnia 2014r. (doręczona 5 grudnia 2014r.), a więc przed upływem terminu przedawnienia." (str. 31 wyroku). W ocenie organu podatkowego powyższy zapis budzi wątpliwości interpretacyjne. Organ podatkowy podkreślił, że w sprawie zaistniały również inne zdarzenia mające wpływ na bieg terminu przedawnienia. Okoliczności te wynikają z akt sprawy i są przez Sąd opisywane w części uzasadnienia wyroku dotyczącego opisu stanu sprawy, natomiast nie są wprost artykułowane w części uzasadniającej rozstrzygnięcie. Organ podatkowy powołał się na treść art. 70 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje zawieszony z dniem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego zobowiązania. Wskazał również, że art. 70 § 7 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi, że bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się, a po zawieszeniu biegnie dalej, od dnia następującego po dniu doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego, ze stwierdzeniem jego prawomocności. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2012r., sygn. akt I SA/Rz 438/12, uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. . W związku z orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 27 listopada 2013r., sygn. akt I FSK 1593/12, oddalającego skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w R. , wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie stał się prawomocny w dniu 27 listopada 2013r. Okres ten powodował bezspornie zawieszenie biegu terminu przedawnienia, jednak Sąd wprost w wyżej cytowanym fragmencie o tym nie wspomina. A zatem zapis uzasadnienia wyroku, w którym Sąd odnosi się do okresu przedawnienia ale expressis verbis nie uwzględnia okresów zawieszenia związanych z wcześniejszym postępowaniem sądowo-administracyjnym jest niejasny i budzi wątpliwości interpretacyjne. W ocenie organu podatkowego stwierdzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie uwzględniające w opisie przedawnienia wprost okoliczności, o których mowa w art. 70 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej budzi wątpliwości interpretacyjne i wymaga wyjaśnienia czy w ww. fragmencie uzasadnienia dotyczącym opisu biegu okresu przedawnienia Sąd miał na względzie również zdarzenia powodujące okresy zawieszenia tego biegu z uwagi na wcześniej toczące się postępowania sądowoadministracyjne, czy też Sąd zdarzeń tych w opisie przedawnienia nie uwzględnił i wówczas winien ewentualnie wskazać z jakich powodów okresy te pominął. Wniosek o wykładnię tego zapisu wyroku jest konieczny, gdyż skarga w niniejszej sprawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. została wniesiona przez Spółkę w dniu 2 stycznia 2015r., a więc w przypadku nie uwzględnienia okresów zawieszenia, już po upływie terminu przedawnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Oznacza to, że konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść sformułowana jest w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zamykacze 2006, str. 345). Stwierdzić należy, że w odniesieniu do przedmiotowego wyroku sytuacja taka nie zachodzi. Sentencja wyroku z dnia 22 stycznia 2016r., III SA/Wa 348/15 nie nasuwa żadnych wątpliwości, wynik jest bowiem jednoznaczny – uchylenie zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wyroku jest spójne z sentencją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylając decyzję wskazał wyraźnie jakie były motywy i podstawy takiego rozstrzygnięcia. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia mogą być wyjaśnione w trybie art. 158 P.p.s.a. jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia. Uwzględnienie wniosku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (zob. postanowienie NSA z 16 stycznia 2008r., sygn. akt I OZ 1011/77). Pogląd ten podziela Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 P.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.