III SA/Wa 349/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2014 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r., 2010 r., 2011 r. i 2012 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji C. sp. z o.o. z siedzibą w M. (dalej "Spółka" lub "Skarżąca") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2014r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009r., 2010r., 2011 r. i 2012 r. Spółka pismem z dnia 16 stycznia 2015 r. zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że w jej ocenie zachodzi przesłanka wstrzymania wykonania decyzji obu instancji, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), w związku z niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Spółka wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży detalicznej oraz, że zatrudnia 19 pracowników. Obecnie nie generuje dochodu, na dzień 30 listopada 2014 r. wykazała stratę w wysokości 250000 zł, na dowód czego przedstawiła bilans oraz rachunek zysków i strat. Wyjaśniła, że posiada zobowiązania długoterminowe w postaci kredytu inwestycyjnego zaciągniętego w związku z realizacją inwestycji w M. . Na dzień 30 listopada 2014 r. kwota tego zobowiązania wynosiła 217.500 zł. Ponadto wskazała, że jest dłużnikiem z tytułu pożyczki i kredytu obrotowego w łącznej wysokości 641.000 zł. Spółka podkreśliła także, że wykonanie decyzji i rozpoczęcie egzekucji, w tym np. dokonanie zajęcia rachunku bankowego, skutkować będzie niemożnością prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej i prawdopodobnie spowoduje konieczność zamknięcia prowadzonej działalności gospodarczej. Spółka nie posiada bowiem środków, które pozwoliłyby na jednorazową zapłatę 350.000 zł. Wykonanie decyzji spowoduje również, że utraci ona możliwość regulowania zobowiązań z tytułu zakupu towarów do prowadzonego przez siebie sklepu. Powyższe natomiast przełoży się na brak możliwości sprzedaży towarów i osiągania przychodów. W następstwie tych zdarzeń bardzo prawdopodobna będzie więc konieczność zwolnienia zatrudnionych pracowników. Spółka wskazała ponadto, iż w związku z określeniem jej zobowiązania podatkowego w tak dużej wysokości rozważa konieczność sprzedaży nieruchomości w M. . Środki ze sprzedaży zamierza zaś przeznaczyć na spłatę zobowiązań podatkowych. W jej ocenie zamknięcie działalności gospodarczej oraz sprzedaż nieruchomości w M. celem zaspokojenia zobowiązań podatkowych spowodują, iż nie będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego. Spółka wskazała także, że w przypadku korzystnego dla niej zakończenia sprawy w sądzie i w konsekwencji zwrotu zapłaconego dobrowolnie lub wyegzekwowanego podatku VAT po zakończeniu sprawy, w jej majątku powstanie znaczna szkoda. Uszczerbek ten będzie polegał choćby na braku dochodów jakie Spółka mogłaby osiągnąć prowadząc działalność gospodarczą, a których nie osiągnie, gdyż będzie zmuszona zamknąć firmę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc się do zasadności wniosku w przedmiotowej sprawie należy uznać, że Spółka we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uprawdopodobniła, że wykonania ww. decyzji przed podjęciem przez sąd administracyjny rozstrzygnięcia co do zasadności wniesionej skargi może doprowadzić do wyrządzenia Spółce znacznej szkody. Skarżąca wskazała bowiem w czym miałaby się wyrażać szkoda w jej majątku. Podkreśliła przede wszystkim, że wykonanie decyzji spowoduje nastąpienie nieodwracalnych skutków w postaci zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, zwolnienia zatrudnianych pracowników oraz sprzedaży nieruchomości w M. . Ponadto Spółka wskazała, że nawet w sytuacji korzystanego dla niej rozstrzygnięcia w sądzie i w konsekwencji zwrotu Spółce zapłaconego podatku VAT po zakończeniu sprawy, w jej majątku powstanie znaczna szkoda, która nie będzie mogła być zrekompensowana przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. Zdaniem Sądu opisane wyżej okoliczności, przy uwzględnieniu łącznej wysokości zobowiązania podatkowego oraz świadomości co do negatywnych skutków społecznych, w postaci likwidacji miejsc pracy, jakie potencjalnie może spowodować wdrożenie egzekucji, uzasadniały przekonanie, że w sytuacji Spółki istnieje obawa wystąpienia zagrożeń, o jakich mowa w treści art. 61 § 3 p.p.s.a., albowiem, ewentualne uchylenie decyzji przez Sąd, przy uprzednim wdrożeniu czynności egzekucyjnych, czyniłoby restytucję poprzedniego stanu majątkowego Spólki za nieodwracalną, bądź znacznie utrudnioną. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie istnieją więc wystarczające przesłanki wskazujące na ryzyko wystąpienia w majątku Spółki uszczerbku przekraczającego w swych rozmiarach zwykłe następstwa wykonania zaskarżonej decyzji, tj. pozwalające uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.