III SA/Wa 3494/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Jerzy Płusa, , po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie : odmowy stwierdzenia nadpłaty w opłacie targowej za lata 1999-2002r. postanawia - odrzucić skargę - Pismem z dnia 22 listopada 2005 r. K. Z. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2005 r., nr [...]. Wnosząc skargę Skarżący nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia i nie uiścił wpisu sądowego od skargi. W konsekwencji Skarżący został wezwany do podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz uiszczenia wpisu stosunkowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono Skarżącemu w dniu 4 stycznia 2006 r. ( zwrotne potwierdzenie odbioru). W odpowiedzi na wezwanie Skarżący – w wyznaczonym terminie – wniósł do Sądu pismo, którym cofnął skargę na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarżący cofnął skargę nie wykonując wezwania do podania wartości przedmiotu zaskarżenia i uiszczenia wpisu stosunkowego. Zasadniczo w przypadku cofnięcia skargi Sąd kierując się dyspozycją art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "u.p.p.s.a.", wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego. Jednakże w tym przypadku na przeszkodzie temu stoi treść art. 220 § 3 u.p.p.s.a., zgodnie z którego dyspozycją Sąd odrzuca skargę, jeżeli mimo wezwania nie został od niej uiszczony wpis. Nadto istotne znaczenie w tej sytuacji ma art. 220 § 1 zdanie pierwsze u.p.p.s.a., w myśl którego Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przepis ten bowiem uniemożliwia merytoryczną kontrolę zaskarżonego aktu pod kątem zaistnienia przesłanek określonych w art. 60 zdanie trzecie u.p.p.s.a. warunkujących dopuszczalność cofnięcia skargi, jeżeli nie zostanie uiszczony wpis od tej skargi. Brak takiej kontroli pozbawia Sąd możliwości wydania postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego wskutek cofnięcia skargi, stosownie do brzmienia art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. Reasumując - w przypadku nieuiszczenia wpisu przez Skarżącego i jednoczesnego cofnięcia przez niego skargi Sąd nie ma podstaw – w świetle art. 60 zdanie trzecie i art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. w związku z art. 220 § 1 zdanie pierwsze u.p.p.s.a. do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego wskutek cofnięcia skargi. W takiej sytuacji jest obowiązany – w oparciu o art. 220 § 3 u.p.p.s.a. - skargę tę odrzucić. Z tych względów, na podstawie wyżej przywołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji.