III SA/Wa 3507/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant Ewa Chojnacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2009 r. sprawy ze skargi W. D. na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej przy Ministrze Finansów z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej przy Ministerstwie Finansów (powoływany dalej jako "GIKS") postanowieniem z dnia [...].11.2007 r. działając na podstawie 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm. – powoływanej dalej jako "O.p.") i art. 26 ust. 2 i 4 w związku z art. 31 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz.U. z 2004 r. nr 8, poz. 65, z późn. zm. - powoływanej dalej jako "u.k.s.") stwierdził, że wniosek W. D., (powoływanego dalej jako "Skarżący", "Strona"), o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją GIKS z dnia[...].07.2007r. nr [...] odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W.: z dnia [...].05.2005r. nr [...], z dnia [...].05.2005r. nr [...] i z dnia[...].06.2005r. nr [...] wydanych dla W. D. B. w upadłości, reprezentowanego przez W. B. Syndyka Masy Upadłości, został wniesiony z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Z akt spawy wynika, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej we W. wydał W. D. B. w upadłości, reprezentowanego przez W. B. Syndyka Masy Upadłości, trzy decyzje w przedmiocie podatku od towarów i usług: - z dnia [...].05.2005r. nr [...] określającą kwotę zwrotu różnicy podatku za grudzień 2002r. - z dnia [...].05.2005r. nr [...] określającą kwotę zwrotu różnicy podatku za marzec 2003r. i - z dnia [...].06.2005r. nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe za grudzień 2000r. Od decyzji tych nie wniesiono odwołania, zatem stały się one ostateczne w administracyjnym toku instancji. Pismem z dnia 2.04.2007r. W. D. – właściciel B. z/s w S. wystąpił o stwierdzenie nieważności m.in. ww. decyzji Dyrektora UKS we W. z dnia [...].05.2005r., [...].05.2005r. i [...].06.2005r. na podstawie art. 247 § 1 pkt 3 O.p. W uzasadnieniu wniosku Skarżący zarzucił, że organ nie zapewnił mu czynnego udziału w postępowaniu, bowiem nie powiadomił go o podjętych czynnościach, nie umożliwił wypowiedzenia się w trakcie postępowania i nie doręczył mu ww. decyzji. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...].07.2007r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie nieważności ww. trzech decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W., gdyż Skarżący nie jest uprawniony do występowania z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji wydanych dla W. D. B. w upadłości. Decyzja ta została doręczona w dniu 18.07.2007r. Od decyzji Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej Skarżący złożył wniosek z dnia 31.07.2007r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z wyznaczeniem Stronie siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, Skarżący zapoznał się w dniu 13.09.2007r. z aktami sprawy związanymi z wnioskiem o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Dyrektora UKS we W. i poprosił na piśmie o wydłużenie terminu do wypowiedzenia się o 21 dni. Następnie pismem z dnia 16.10.2007r. Skarżący ponownie wniósł o przedłużenie terminu do nadesłania materiałów i uzupełnienia uzasadnienia wniosku do dnia 31.10.2007 r. GIKS zapoznał się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz uzupełnieniem wniosku i kserokopią wyroku WSA we W. z dnia [...].10.2004r. sygn. akt [...]. W wyniku analizy wniosku GIKS stwierdził, iż przedmiotowy wniosek został nadany w Urzędzie Pocztowym w dniu 2.08.2007r. (data stempla pocztowego), zatem po upływie 14-to dniowego terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ wskazał, że w myśl art. 26 ust. 2 u.k.s. od decyzji wydanej przez GIKS dotyczącej uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej dyrektora urzędu kontroli skarbowej, nie służy odwołanie, jednakże stronie służy wniosek do tego organu o ponowne rozpatrzenie sprawy, zaś zgodnie z ust. 4 tego przepisu do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy O.p. dotyczące odwołań. Stosownie do postanowień art. 223 § 2 pkt 1 O.p. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie (analogicznie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy). Organ podniósł, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji GIKS z dnia [...].07.2007r. nr [...] wynika, że została ona doręczona w dniu 18.07.2007r. Potwierdzenie odbioru decyzji podpisała J. D., córka Skarżącego. GIKS uznał więc, że decyzję należy uznać za prawidłowo doręczoną w dniu wskazanym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 148 O.p. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. W przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi (art. 149 O.p.). Odbierający pismo potwierdza doręczenie pisma własnoręcznym podpisem, ze wskazaniem daty doręczenia. W myśl postanowień art. 12 § 1 O.p., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. W związku z powyższym organ stwierdził, że termin wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, liczony od następnego dnia od daty doręczenia decyzji zgodnie z art. 12 § 1 O.p., upłynął w dniu 1.08.2007r., a wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy opatrzony datą 31.07.2007r. nadany został listem (z potwierdzeniem odbioru) z datą stempla pocztowego UP W. dniu 2.08.2007r., więc 1 dzień po upływie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strona pismem z dnia 21.11.2008r. zaskarżyła postanowienie GIKS z dnia z dnia [...].11.2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu skargi przytoczyła tezy oraz fragmenty orzeczeń Sądu Najwyższego, Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, dotyczące doręczeń pism przez pocztę, podsumowując, że to na organie ciąży obowiązek udowodnienia, iż przesyłka została skutecznie doręczona, a skoro są wątpliwości, to wniosek o przywrócenie terminu powinien zostać uwzględniony. Ponadto Strona wskazała, że adresat nie może ponosić ujemnych skutków prawnych sytuacji, która nie wskazuje w oczywisty sposób na świadome zaniechanie odbioru pisma. Skarżący wysunął również tezę, że Syndyk nie jest Przedsiębiorcą i w myśl przepisów podatkowych i gospodarczych nie może zatrudniać osób jako przedsiębiorca np. na dyrektorów itp., a tylko jako pełnomocników po zgodzie Sędziego Komisarza w formie postanowienia, przytaczając na potwierdzenie wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Mając powyższe na uwadze GIKS stwierdził, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesiony został z uchybieniem ustawowego terminu, należało więc pozostawić go bez rozpatrzenia. GIKS w odpowiedzi na skargę z dnia [...] grudnia 2008 r. w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; skargę należało oddalić. Zgodnie z art. 133 § 1 i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie "P.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, wydając wyrok na podstawie akt sprawy. W rozpoznanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie stwierdzające, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Ocena legalności postanowienia opiera się przede wszystkim na zbadaniu, czy prawidłowo organ uznał, iż w sprawie doszło do uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy. Zgodnie z art. 26 ust. 2 u.k.s. od decyzji wydanej przez GIKS dotyczącej uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej dyrektora urzędu kontroli skarbowej, nie służy odwołanie, jednakże stronie służy wniosek do tego organu o ponowne rozpatrzenie sprawy, zaś zgodnie z ust. 4 tego przepisu do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy O.p. dotyczące odwołań. Stosownie do przepisu art. 223 § 2 pkt 1 O.p. odwołanie od decyzji organu I instancji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, o czym strona została pouczona w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie, stosownie do postanowień zawartych w art. 228 § 1 pkt 2 O.p., w przypadku wniesienia odwołania po upływie wskazanego, czternastodniowego terminu organ drugiej instancji obowiązany jest stwierdzić w formie postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W realiach przedmiotowej sprawy sporna pozostaje kwestia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z aktami administracyjnymi sprawy Skarżący jako przyczynę uchybienia terminu podał fakt, iż otrzymał od córki kopertę z dopiskiem, że odebrała ją z poczty 20.07.2007r. i według tego terminu złożył m.in. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją GIKS z dnia [...].07.2007r. nr [...]. Argument ten, w ocenie Sądu potwierdza, że uchybiono terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przedstawiona przez Skarżącego sytuacja, zaistniała na skutek jego wyboru. To bowiem Skarżący wskazał adres do korespondencji, na który doręczono decyzję o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie nieważności decyzji ostatecznych w podatku od towarów i usług. Co więcej, na rozprawie w dniu 25 maja 2009 r. Skarżący oświadczył, że: "ze względu na bezprawne przejmowanie korespondencji przez Syndyka musiał on zmienić adres do doręczeń korespondencji, wskazując adres swojej córki – J. D., która w tym czasie studiowała, była w okresie praktyk studenckich, mogła więc omyłkowo wskazać datę otrzymania korespondencji - 20 lipca 2007 r.". Oceniając ten argument zważyć należy, że to Skarżący sam decyduje, które czynności wykona osobiście, a wykonanie których powierzy innym osobom. Skutki decyzji w tym przedmiocie obciążają Skarżącego. Obciąża go także wybór osoby, której powierza jakąś część czynności mającej być wykonaną. Skoro Skarżący wskazał adres do doręczeń korespondencji, podając adres swojej córki – J. D., to decydując się na takie rozwiązanie przyjął na siebie negatywne konsekwencje zaniedbań tej osoby. Staranność jaką ta osoba wykazała w przekazaniu Skarżącemu korespondencji staje się w ten sposób miarą staranności Skarżącego w tym względzie. Zaniedbania, jakich dopuściła się osoba, która odebrała korespondencję, traktowane być zatem muszą tak samo, jak gdyby dopuścił się ich Skarżący. Odnosząc się twierdzeń Skarżącego podniesionych na rozprawie w dniu 25 maja 2009 r., iż mogło się zdarzyć, że listonosz roznosił korespondencję kilka dni zanim dostarczył ją córce i zasugerował córce datę 18 lipca 2007 r. jako datę odbioru przesyłki, Sąd pragnie wyjaśnić, że pocztowy dowód doręczenia jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 194 § 2 O.p. Skutkuje to domniemaniem jego autentyczności i zgodności z prawdą. Możliwe jest obalenie prawdziwości dokumentu urzędowego, jednakże Skarżący tego nie uczynił. Jego przypuszczenia, że mogło tak się zdarzyć, iż listonosz doręczył córce przedmiotową przesyłkę w terminie późniejszym, niż ten wskazany na dowodzie doręczenia, nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.