III SA/Wa 3522/14

Dnia 13 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżący – J.K. , wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. Pismem z dnia 12 grudnia 2014 r., uzupełnionym pismem z dnia 18 grudnia 2014 r., Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na wniesienie skargi i duże prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji. Podniósł ponadto, że ze względu na wiek i stan zdrowia Skarżącego, a także wysoką kwotę zobowiązania określoną w zaskarżonej decyzji, jej wykonanie stanowi realne i bezpośrednie zagrożenie wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody i spowodowania skutków niemożliwych do odwrócenia. Zajęcie przez organ egzekucyjny głodowej emerytury - jedynego źródła dochodów podatnika - będzie niehumanitarne i nieludzkie, bowiem narazi Skarżącego na niemożność kupna leków podtrzymujących życie i kruchy stan zdrowia, żywności, wizyt u lekarzy, czy usług rehabilitacji po przebytych zabiegach. W ocenie Skarżącego szkoda, która może zostać wyrządzona, nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Wykonanie zaskarżonej decyzji może w sposób znaczący wpłynąć na egzystencję Skarżącego, co czyni zasadnym złożony wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać decyzja nakładająca zobowiązanie podatkowe, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącego we wniosku, choć nie wszystkie, dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na wstępie wyjaśnić należy jednak - odnosząc się do argumentacji Skarżącego, iż wniesienie skargi i duże prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji, czynią zasadnym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – że przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje się oceny prawidłowości i legalności zaskarżonej decyzji, jako, że przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a, nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r. o sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04). Argumentacja Skarżącego dotycząca istnienia wysokiego prawdopodobieństwa, iż zaskarżona decyzja zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, jako odnosząca się w istocie do przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie, była zatem bez znaczenia w toczącym się postępowaniu wpadkowym w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji. Przechodząc dalej Sąd stwierdza, że dokonując oceny zasadności wniosku Skarżącego, wzięto pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego, którego decyzja ta dotyczy. Kwota ta wynosi bowiem 1.113.999 zł, co jest kwotą bardzo wysoką w zestawieniu z obecną sytuacją majątkową Skarżącego, zobrazowaną w przedłożonych - w trakcie postępowania w przedmiocie udzielenia Skarżącemu prawa pomocy w niniejszej sprawie - dokumentach i oświadczeniach, oraz w powiązaniu z faktem, iż jedynym dochodem Skarżącego i pozostającej z nim we wspólnym gospodarstwie domowym żony są świadczenia emerytalne w wysokości odpowiednio 898,61 zł oraz 924,82 zł. W związku z powyższym Sąd podzielił stanowisko Skarżącego, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, zanim jej legalność zostanie zbadana przez Sąd, może mieć zdecydowanie negatywny wpływ na możliwości utrzymania się Skarżącego i jego żony, a przede wszystkim może stanowić zagrożenie dla zdrowia Skarżącego, który ponosi szereg niezbędnych wydatków związanych z leczeniem. W ocenie Sądu powyższe okoliczności wypełniają przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zarówno przesłankę znacznej szkody, w tym konkretnym przypadku niemajątkowej, oraz przesłankę trudnych do odwrócenia skutków, bowiem późniejszy zwrot wyegzekwowanego zobowiązania nie przywróciłby rzeczy do stanu pierwotnego. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.