III SA/Wa 3535/15

III SA/Wa 3535/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka – Karasińska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. Z. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi R. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od marca do grudnia 2003 r. r. postanawia - przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi - III SA/Wa 3535/15 UZASADNIENIE Skarżący – R.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powołaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2015 r. Wezwaniem z 29 grudnia 2015 r. wezwano Skarżącego do uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma – braków formalnych skargi, poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz o wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka listowa polecona została doręczona Skarżącemu w dniu 5 stycznia 2016 r. Z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z 28 stycznia 2016 r. odrzucił wniesioną w niniejszej sprawie skargę. W dniu 31 stycznia 201 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazał, że nie mógł uzupełnić braków skargi w terminie, z uwagi na bardzo zły stan zdrowia. Stres związany z koniecznością ponownego złożenia skargi w tej samej sprawie spowodował u Skarżącego dalsze pogorszenie stanu zdrowia. Skarżący do dnia złożenia niniejszego pisma nie mógł utrzymać w dłoni długopisu ani obsłużyć komputera. Dopiero 31 stycznia 2016 r. stan zdrowia Skarżącego ustabilizował się na tyle, że mógł on uzupełnić braki formalne skargi. Do wniosku Skarżący załączył podpisaną skargę, w której wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia. Ponadto przedłożył kopię zwolnienia lekarskiego od lekarza reumatologa za okres od [...] stycznia do [...] stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, iż wraz wnioskiem o przywrócenie terminu Skarżący wniósł podpisaną skargę oraz wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia, zatem jednocześnie z wnioskiem Skarżący dokonał czynności, których nie dokonał w przewidzianym terminie. Odnotować także należy, iż wniosek Skarżącego został wniesiony w dniu 1 lutego 2016 r., tj. w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi, czyli od dnia zakończenia przebywania na zwolnieniu lekarskim. Skarżący dochował zatem wymogów formalnych dotyczących wniosku o przywrócenie terminu, co daje Sądowi możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Wskazać należy, iż brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową, przesłankę przywrócenia terminu. Art. 86 § 1 P.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony w takiej sytuacji. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu orzekającego w sprawie. Sąd może zatem uwzględnić wszystkie okoliczności, jakie uzna za istotne (por.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r. o sygn. akt I PKN 273/99). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że przedstawione przez Skarżącego okoliczności tj. zły stan zdrowia oraz przebywanie na zwolnieniu lekarskim w okresie od 4 do 25 stycznia 2016 r. uprawdopodobniają brak jego winy w uchybieniu przedmiotowemu terminowi. W ocenie Sądu, niedochowanie przez Skarżącego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, konsekwencją choroby. Tym samym uznać należało, iż zachodzą podstawy do przywrócenia uchybionego terminu, bowiem skutków choroby i jej następstw Skarżący nie mógł przewidzieć i zaplanować. Co równie istotne, z uwagi na fakt, że uzupełnienie braków formalnych skargi wymagało m.in. jej własnoręcznego podpisania, w tym zakresie skarżący nie mógł skorzystać z pomocy osób trzecich. Uwzględniając zatem powyższe okoliczności i uprawdopodabniający je dokument w postaci zwolnienia lekarskiego wystawionego przez lekarza reumatologa, należało przywrócić Skarżącemu termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji,